dinsdag 28 juni 2011

Hooggevoeligheid bij mensen en dieren


We zijn onze band verloren met het wilde, intuïtieve en vrije. Net zoals we de band met de natuur zijn verloren.



Door meer kennis, zelfinzicht en contact met de natuur kunnen we weer groeien en bloeien en herstel de band met onze inspiratie, inzicht, creativiteit en doorzettingsvermogen.




De maatschappij kan je als mens helemaal de vernieling in helpen, zeker wanneer die niet omgaat met hoge gevoeligheid. En dat is meestal het geval, want de maatschappij is gericht op krachtig mannelijke energie, waarbij in het keurslijf lopen en de dingen doen die iedereen doet op de manier zoals iedereen ze doet, het belangrijkste lijkt te zijn. Net als presteren, nooit tevreden zijn, alsmaar meer willen en krampachtig vasthouden aan de illusie van zekerheid.


Je komt überhaupt niet toe aan jezelf en aan het ontwikkelen van je eigen, vrije leven. Je hebt geen tijd voor diepgaande bewustwording en nog minder om goed te zorgen voor jezelf.


Mensen die korter bij de natuur staan en ook een eigen natuur en zeker de mensen die hoe gevoelig zijn, weten al jaren dat ze veel gevoeliger zijn en bewuster dan anderen. Ze krijgen vaak de opmerking “je bent te gevoelig”.






Belangrijk is om jezelf een aantal vragen te stellen:

hoe sta ik in verbinding met de samenleving?


Hoe ga ik mij aan deze maatschappij presenteren?


Wil ik dat wel?






Slechts 15-20% van de bevolking is hoogsensitief. Dit wil zeggen dat je een gevoelig zenuwstelsel hebt waardoor je al vanaf de geboorte blootstaat aan een voor jou overweldigende hoeveelheid prikkels van buiten. Bovendien heb je enorm gebrek aan identiteit want je ontdekt al heel snel dat je in staat bent om anderen er goed aan te voeren. Zo goed dat je niet meer in staat bent te voelen wat voor jou belangrijk is.




Hooggevoeligheid en bewustzijn is een groot talent. Een talent dat pas naar buiten kan komen wanneer je ophoudt met jezelf aan te passen. Het vraagt veel lef om dat talent in jezelf te ontaarden mijn. Want gevoeligheid, bewustzijn enzovoort is jarenlang bestempeld als dit lastig en iets negatiefs.






Vaak zit je in je hoofd en sluit je jezelf op. Je bent te sterk voor de kwetsbaarheid, de uitdaging is te groot, bestaat niet in je kracht, enzovoort.




Je behoefte aan spiegels die laten zien wat voor jou belangrijk en essentieel is. Je kijkt er onder meer en bent op zoek naar spiegels en mensen. Maar heel veel mensen zijn de weg kwijt en weten het zelf ook niet meer. Dat maakt het erg moeilijk om te weten te komen wie je bent en wat je nodig hebt. De enige spiegel die oprecht is, is de spiegel van de natuur.




Wanneer in de natuur bent voor je een met datgene wat belangrijk is. Het is de enige veilige omgeving om in buiten te treden. Het is de omgeving waar je alle tijd en rust hebt en krijgt om te ervaren wie je bent. Het zijn in de natuur kan ontzettend veel onrust veroorzaken, want je bent al die jaren bezig geweest met druk te zijn en dingen die “moeten”.


Mijn tijd komt er een soort rust over je heen. Dan kom je in een creatieve leegte. Het is een leegte van niet weten en hier kunnen heel bijzondere dingen gebeuren. Vaak ontmoet je hier dieren met een bijzondere betekenis.


Het belangrijkste is om te accepteren dat in gigantische intuïtie hebt. Je bent in een staat om een wereld te creëren waar veel mensen naar toe op zoek zijn. Veel mensen zijn die plannen hard op zoek naar een wereld van gevoeligheid. Een wereld waarin eigen kwetsbaarheid mag zijn, waar ze contact kunnen maken met hun eigen ik.


En je accepteert die eigen gevoeligheid meestal niet. Zodra je deze gevoeligheid en bewustzijn kan accepteren en om arme zal in staat zijn om de grootste problemen van overspanning burn-out en depressies achter je te laten.






Mensen en dieren zijn bijzondere wezens.


Het vermogen om te overleven is groot. De motivatie om te overleven ook. Als bewuste mens of dier heb je veel tijd voor jezelf nodig. Zeker je thuis is een haven van rust en stilte, die je nodig hebt om je kunt om je te kunnen ontspannen. De woningen zijn plek voor jezelf waar je prettig moet voeren.



Als gevoelige of bewuste mens ben je fijngevoelig, sfeer gevoelig, creatief, zorgzaam, een liefdevol, heb je een gevoel voor schoonheid en liefde voor de natuur. Maar je kan ook vaak gestresst geïrriteerd, krachtige neus, negatief en ontworteld zijn.


Het is belangrijk goed in contact te staan met je lijf en met de signalen die je lichaam je geeft. Een van de dingen waardoor wij mensen niet luister naar ons lichaam is wilskracht.


Maar het is niet de wilskracht en de gedachte die ons de juiste voeding geven maar wel ons gevoel.



Je zal moeten accepteren dat je nooit zal zijn zoals de meeste mensen. Probeer je dat wel te zijn dan stop je daar enorm veel energie in. Onze drukke maatschappij is zo overweldigend dat het lijkt alsof dat de manier is waarop mensen moeten leven vol drukte. Om hieraan te ontsnappen en je eigen weg te durven gaan, vraagt het veel moed. Je bent vaak niet begrepen en je zal het vaak in je eentje moeten uitzoeken. Maar besef dat je eigenlijk diep in je hart niet wilt zijn zoals de meeste andere mensen. En dat goedkeuring willen hebben niet hetzelfde is als erbij willen horen. Dit heeft alles te maken met de eigen lage eigenwaarde. Anderen zullen nu moeten we respecteren zoals je bent, ook je gevoeligheden en bewustheid, want die hoorde er gewoon bij.



Kijk eens na in je leven welke mensen en dingen je meer in de regie kost dan dat het in de regie oplevert voor jou. Deze doorlichting kan zeer pijnlijk zijn. De mensen die je om je heen verzameld zijn een directe afspiegeling van de liefde of het gebrek daaraan die je voelt voor jezelf. Het is belangrijk dat je je bewust bent van de invloed van andere op jouw harmonie.




Het contact met de natuur is meer dan een prettig tijdverdrijf.


Hoe langer je er bent, hoe groter de kans dat er bijzondere dingen gebeuren. Het is wel noodzakelijk dat je je losmaakt uitgedaagd dagelijkse ritme. Als je van jezelf weet dat je veel in je hoofd zit, kan in de natuur en laten in de regie zaken van je hoofd naar je lijf. En openstaan voor het onverwachte. Dit betekent dat de hersencellen loskomen van het gebruikte denkpatroon, reflexen en patronen en dat er ineens ruimte is voor nieuwe dingen. Hier ontdek je terug een oneindige bron van inspiratie en creativiteit.





Inge Pauwels


Holistisch dierengedragstherapeute en spirituele coach


woensdag 22 juni 2011

Minder paracetamol op school

 

Als met je ogen knipperen pijn doet en je het gevoel hebt dat er iemand van binnenuit in je schedel met een hamer staat te zwaaien, ja, dan is het tijd voor een pijnstiller. Hoofdpijn is behoorlijk lastig, zeker op school wanneer je je over het algemeen goed moet kunnen concentreren. Maar scholieren slikken veel te veel paracetamol op school en dus komen er maatregelen. 

Af en toe een pijnstiller vragen omdat je last hebt van je hoofd, daar zullen weinig scholen moeilijk over doen. Maar steeds meer scholieren komen steeds vaker een paracetamol ophalen. De regionale GGD’s waarschuwen de scholen en dus zal er strenger omgegaan worden met het verstrekken van deze pijnstiller. Landelijk is hier al een regeling voor maar specifiek voor scholen in Rotterdam, Drenthe, Groningen, Friesland en Utrecht zal er extra aandacht komen voor dit probleem.

Het probleem is namelijk niet dat jongeren zo gestrest zijn maar ze hebben vaak om andere redenen hoofdpijn. Vooral jonge meiden komen bij de conciërge om een pijnstiller te halen want normaal eten is er vaak niet bij. Zonder ontbijt van huis en ook in de pauze amper eten of drinken, dat ga je voelen. In plaats van iedere dag een pijnstiller zouden de meiden gewoon een boterham moeten eten, aldus jeugdarts Ellen van Est in het AD. 

Komt een scholiere regelmatig om een pijnstiller vragen? 
Registreren en de ouders informeren, zo luidt het advies van de GGD’s. 

Ben jij het daar mee eens?

bron:  http://jongeren.blog.nl/

Hooggevoeligheid

Vandaag een blogpost door Roland Danckaert en zijn kijk op hooggevoeligheid.



Veel heb ik geschreven over hooggevoeligheid. Toch is het voor een klein aantal mensen nog steeds niet duidelijk wat hooggevoeligheid nou precies inhoudt. Ik tracht het nogmaals te expliceren.
Hooggevoelige mensen beleven alle prikkels van buitenaf EN inwendig (van binnen) 20.000 maal sterker dan mensen die niet zo sensitief zijn. Emoties, lichamelijke sensaties, verliefdheden, geluid, lawaai, geuren, drukte, kleuren, de lente en vooral het overdadige groen in het voorjaar... Het komt allemaal 20.000 maal zo hard binnen en het maakt allemaal 20.000 keer zoveel indruk. De fysieke, psychosomatische, emotionele en psychische belasting is dus veel en veel hoger dan bij andere schepsels.
Ik vergelijk mezelf als hooggevoelig wezen altijd met een huis waarvan alle ramen en deuren openstaan. Er is nauwelijks isolatie, geluiddemping, bescherming. Alles komt (naar) binnen en ook nog eens 20.000 maal zo hard, zo intens als bij anderen. 
Eigenlijk kun je stellen dat alles 20.000 keer uitvergroot wordt beleefd door het hooggevoelige persoon. Daarom ben ik zo'n angstig persoon. Je gaat voor een bulldozer opzij en je doet je oren dicht als dat monster dichtbij is, terwijl de ander die bulldozer ervaart als een 'vriendelijke' brommobiel.
Misschien kunt u zich voorstellen hoe overweldigend en bedreigend dat kan zijn!
Hooggevoelige mensen merken niet alleen heel veel dingen sneller op, maar ook veel nadrukkelijker. Wat voor een 'normaal' mens een gezellige mensenmassa is, is voor een hooggevoelig individu een kolkende bron van drukte, lawaai, invloeden. Alsof iemand KEIHARD met een hamer op een aambeeld slaat, vlakbij je oren of dat iemand met heel fel licht in je ogen schijnt.
Nog een voorbeeld: als twee mensen ruzie hebben, zullen 'normale' mensen daar niet zo heel veel van merken. Het is wel even lastig en men is op zijn/haar hoede, maar bij een hooggevoelig persoon komt die twist keihard binnen. Hij/zij heeft bijna geen filter en ervaart die ruzie als heel bedreigend.
Dus: een hoogevoelig mens ervaart alles 20.000 maal sterker. De term zegt het al: hooggevoeligheid. En wie gevoelig is, is KWETSBAARDER. Voor alles. Voor pijn (wordt veel intenser beleefd), voor de zenuwen voor een examen (inwendige prikkels van binnenuit), voor bijwerkingen van bijvoorbeeld cafeïne en van medicijnen... Maar dus ook leuke en mooie dingen maken op een hooggevoelig persoon een veel diepere indruk, komen bij een hooggevoelig persoon veel intenser, groter binnen. Daarom kan een hooggevoelig persoon zo opgaan in de schoonheid van muziek of van een schilderij of van een man of vrouw.
Wie het nu nog niet begrijpt, zal het nooit begrijpen. Ik heb mijn best gedaan het helder uit te leggen en wie het nu nog niet kan bevatten, heeft of weinig inlevingsvermogen of kan zich gewoonweg geen levendige voorstelling maken van hoe het is om alles 20.000 keer zo intens te ervaren. Ik ga niet te persoonlijk in op mijn eigen hooggevoeligheid, omdat ik wil schrijven namens alle hooggevoelige mensen. Bovendien ben ik in duizenden blogs transparant genoeg geweest en van die kwetsbaarheid is al talrijke malen misbruik gemaakt. Sommige lezers zitten er continu op te wachten totdat ik me weer helemaal bloot geef en emotioneel leeg loop (want ze genieten van mijn emotionele incontinentie en schaamteloosheid), maar dat beperk ik al een tijdje, ook ter zelfbescherming.
Maar er is nog iets aan de hand met hooggevoelige personen en ook daarover heb ik u al uitgebreid geïnformeerd. Hoogsensitieve personen krijgen subtiele informatie binnen op non-verbaal niveau (noem het gevoel of signalen, noem het heldervoelendheid of helderwetendheid). Daardoor voelt een hooggevoelig persoon meteen de sfeer aan in een gezelschap en wel heel erg scherp. Daardoor weet een hooggevoelig persoon sneller dat/of iemand liegt. Om maar een van de miljarden voorbeeldjes te noemen. U moet ook zelf nadenken. Ik serveer u niet alles kant en klaar op een gouden dienblad
Wat is nou de moeilijkheid van hooggevoeligheid? Kunt u het antwoord niet zelf bedenken? 

Om er mee om te gaan natuurlijk! Want het is niet niks als je alles heel erg intens ervaart, als je geen filter hebt en als je voortdurend informatie binnenkrijgt als een soort ruis op de lijn.
Hoogevoelige mensen zijn niet zelden heel erg emotioneel en sentimenteel, zachtaardig, vriendelijk, teruggetrokken, op zichzelf, bescheiden en bovendien denken ze heel erg veel en diep na over leven en dood. Ze zitten dan ook heel erg in hun hoofd en ze worden werkelijk overstelpt door inspiratie waardoor ze een aanslag kunnen plegen op hun eigen energiehuishouding. Burn-outs liggen op de loer!
Hooggevoelige mensen zijn in elk geval diepzinniger dan 'gewone' mensen. Let wel: ik schrijf niet dat hooggevoelige wezens - ook dieren kunnen hooggevoelig zijn, veel dieren ZIJN het zowaar - betere mensen zijn. Er zitten net zo goed egoïsten, materialisten, leugenaars en klootzakken tussen. 
Maar ze hebben wel een apart karakter, een ander/fijngevoeliger zenuwgestel dan 'normale' mensen. Hooggevoelige mensen hebben zoals ieder ander hun zwakheden en hun talenten, hun waarde. Echter, de maatschappij is juist ingesteld op extraverte, spontane, harde mensen die het harde spel vol concurrentie en ellebogenwerk graag spelen. Dat maakt het voor hooggevoelige mensen nog eens lastiger om te functioneren en om voor vol te worden aangezien.
Voorlopig denk ik dat ik het laatste woord over hooggevoeligheid heb geschreven. Voor wie meer wil weten over emotionele intelligentie oftewel hooggevoeligheid verwijs ik naar de boeken van de Amerikaanse psychologe Elaine N. Aron.
En ik denk dat ikzelf al die blogjaren openhartig genoeg ben geweest om voor u in te kunnen schatten en te weten wat hooggevoeligheid voor mij betekent, hoe ik ermee omga en welke moeilijkheden ik in mijn leven tegen ben gekomen en nog steeds het hoofd moet bieden. Als u dat weet, kunt u zich vast en zeker inbeelden hoe het is voor mij om met die dilemma's te worstelen, terwijl ik hooggevoelig ben. 

Wie eerdere blog postings wil lezen kan terecht op het blog van Roland: http://rolanddanckaert.bloggertje.nl/

zaterdag 18 juni 2011

Omgaan met hooggevoeligheid, een leidraad voor persoonlijke ont-wikkeling

Deze keer deel ik graag een blog post van Lusanne Hogeweg op 14.06.2011




Regelmatig krijg ik de vraag van mensen “Hoe kan ik (beter) leren omgaan met mijn hooggevoeligheid?” Mijn ervaring is dat het een proces is van zelfonderzoek en het doorbreken van oude patronen van basis onzekerheid en een afhankelijke opstelling naar de omgeving. Door dit proces ontstaat ruimte om gewoon jezelf te zijn, en dat is precies waar het om gaat. Door trouw te zijn aan wie je bent en het leven te leiden dat bij je past, kun je een voorbeeld zijn voor anderen. Dat lijkt mij de beste manier om met hooggevoeligheid om te gaan.

De vraag “hoe kan ik omgaan met” geeft aan dat we geen adequate reactie weten te geven, bijvoorbeeld als we ons onzeker voelen, energie verliezen door gebeurtenissen of emoties van anderen opnemen, en duidt in wezen op een onvermogen. Het duidt op een dieper gelegen niet jezelf kunnen zijn in de situatie. Het gaat er in essentie dus om dat we als hooggevoelige persoon leren om in elke situatie onszelf te zijn.

Vaak vragen mensen me hoe ze zich (beter) kunnen afsluiten. Je afsluiten kan tijdelijk nodig zijn om een situatie waarin je niet jezelf kunt zijn, het hoofd te bieden. Het werkt echter maar even en lost niks op, je weet daarna nog steeds niet hoe je moet omgaan met wat het leven van je vraagt. De uitdaging is dat we leren te leven met een open hart en elke situatie tegemoet treden vanuit kracht. Hoe kunnen we dat doen?

Innerlijke kracht

Door sterker te worden van binnenuit. Door los te laten wat ons verzwakt. Door oude angsten, andere emoties en pijn afkomstig uit de vroege jeugd onder ogen te zien en te verwerken en de daaruit voortvloeiende beperkende patronen in denken en doen te transformeren naar nieuwe, die behulpzaam zijn in het dagelijks leven. En door de onderliggende overtuigingen over onszelf en anderen op te sporen en te veranderen. Overtuigingen die voortkomen uit conclusies die we als klein kind hebben getrokken, met het beperkte bewustzijn dat we toen hadden en die veelal luiden “ik ben niet goed genoeg” en “ik moet me aanpassen aan wat anderen van me verwachten” en die ons doen en laten in het heden regelmatig negatief beïnvloeden.

Met name het overwinnen van onze angsten is een belangrijk doch moeizaam proces. Want we zijn bang voor angst en lopen er het liefst voor weg. Mijn ervaring is dat het heel goed werkt om als het ware in de angst te gaan zitten en deze over je heen te laten komen. Het kan zijn dat er andere emoties voelbaar worden, het helpt om ook deze te laten komen en ze heel bewust te voelen. Dan merken we dat de emoties en de angst oplossen. Elke keer als angst opkomt, kunnen we deze techniek toepassen. Geleidelijk, door vol te houden, zullen we verlost raken van angst en sterker worden.

Het wezenlijke van hooggevoeligheid

Ik zie hoooggevoeligheid niet als een karaktertrek waar we maar mee moeten leren omgaan, maar als iets wat verbonden is met ons hele wezen. Het heeft te maken met ons zijn. Om hierop zicht te krijgen, is het van belang om stil te staan, naar binnen te keren en de stilte en rust in onszelf op te zoeken. Daar, in de stilte van ons hart, kunnen we iets van onze essentie gewaarworden.

Als we dit regelmatig doen, komen we niet alleen in aanraking met de essentie, met de liefde, kracht en vertrouwen in onszelf, met dat wat we kennelijk diep van binnen zijn. We ontmoeten dan ook veel onrust. Emoties, neigingen tot doen, stemmen die dan weer van een kritische en vermanende ouder en dan weer van het verongelijkte en emotionele kind afkomstig zijn. Dan lijkt de stilte en rust in onszelf ver weg te zijn en zouden we het liefst een kant-en-klare aanpak krijgen van iemand zodat we verlost zijn van deze chaos en we eindelijk het leven aankunnen.Maar zo werkt het helaas niet. We moeten door de onrust en herrie heen. Laag voor laag moeten we onszelf ont-wikkelen. Door alle onrust en negativiteit af te wikkelen, blijft uiteindelijk de essentie over.

Afrekenen met slachtoffergedrag

In ons zelfonderzoek komen we tegen dat we onszelf niets of niet goed vinden en dat we graag iemand willen zijn. Interessant, leuk, goed, en niet minder of 'anders'. We willen ook graag iets betekenen. Ik ervaar dat we steeds meer kunnen betekenen voor anderen, naarmate we deze ik-gerichtheid loslaten. En we gewoon onszelf zijn van binnenuit, in plaats van onszelf te zien en te beoordelen van een afstand of door de ogen van anderen. Pas als we doorhebben dat we al iemand zijn en dat we niet minder zijn dan een ander, kunnen we ophouden ons kleiner te maken. Als we onszelf kunnen accepteren zoals we zijn, vinden we vrede in onszelf en zijn we verlost van de onrust en van het idee dat we anders moeten zijn en iets anders moeten doen. Dan hoeven we niet meer gefrusteerd te raken en aldus te reageren. Dan hebben we ons gekwetste innerlijk kind geheeld en de basis onzekerheid overwonnen.

We moeten tevens zien af te rekenen met de vermanende ouder in onszelf want die is onze grootste vijand. De ouder die zegt wat niet mag en wel moet, de boze ouder voor wie we bang zijn of de ouder die zegt wat we niet goed doen en door wie we ons zo afgewezen hebben gevoeld. Deze ouder woont nog steeds in ons en kan in bepaalde situaties geactiveerd raken. We reageren hierop als het brave kind dat wil voldoen en belemmeren onszelf in onze uitingen of we vallen onze dierbaren aan. Als we deze ouder in ons eindelijk stil hebben gekregen, zullen we ons van onze omgeving niets meer aantrekken en zijn we vrij om te reageren vanuit ons volwassen deel. Dan hebben we de ondermijnende innerlijke volwassene overwonnen.

Als we alle hinderlijke ouder- en kindstemmen, de daarbij behorende overtuigingen, emoties en gedrag hebben doorzien, en als we deze negatieve en beperkende delen ervan achter ons hebben gelaten (en het positieve en constructieve hebben behouden), dan kunnen we onszelf zijn en besluiten tot nieuw gedrag. Dan kunnen we definitief uit onze slachtofferhouding stappen en ons leven in eigen hand nemen.

Jezelf uiten en je kwaliteiten tonen

Hooggevoelige mensen staan open, je ziet hun puurheid en hun gevoeligheid, dat is zo mooi aan ze! We moeten ons dus niet afsluiten. Zodra we die neiging voelen opkomen, moeten we ons afvragen waarom we onze zintuigen, onze voelsprieten, op de omgeving gericht hebben en niet naar binnen. Dan ontdekken we dat we op jonge leeftijd hebben geconcludeerd dat we moeten doen wat anderen van ons verwachten. Zo zijn we allen opgevoed, gesocialiseerd. En we hopen steeds maar op goedkeuring en bevestiging van anderen. Daarom zijn we zo op die anderen gericht.

Als we deze oude conditionering overboord gooien, kunnen we eindelijk vrij zijn. Om onszelf te zijn, met al onze kwaliteiten. Met onze aandacht en zorgzaamheid, met ons inlevingsvermogen, onze spontaniteit en creativiteit. We moeten ons niet afsluiten en onze impulsen indammen; we moeten juist openstaan en het leven door ons heen laten stromen. We moeten ons uiten. Zeggen wat we vinden, voelen en willen. Uiting geven aan wat in ons leeft. Richting geven aan onze intuïtieve ingevingen en alles wat maar in ons omhoog borrelt aan vindingrijkheid, menselijkheid en vernieuwende ideeën over een rechtvaardiger manier van samenleven en -werken. Zo kunnen we ervaren en laten zien hoe het leven ook kan zijn; vol vervulling.

Tips om jezelf te zijn door je te ont-wikkelen:

1. Zoek een klankbord, een therapeut of coach, een vriend(in) of je partner, in elk geval iemand die je vertrouwt. Dingen benoemen werkt helend en bevrijdend.

2. Onderzoek je innerlijke ouder: de stemmen in je die zeggen wat je niet mag, niet kan en wat je moet. Laat de negatieve aspecten ervan los, behoud de positieve.

3. Onderzoek je innerlijk kind: het kind dat zich afgewezen, bekritiseerd en onbemind voelde. Laat de pijn los zodat ruimte komt voor het blije, creatieve en speelse kind.

4. Doorzie je slachtofferhouding en ik-gerichtheid. Betrek niet alles op jezelf, ontdek dat gedrag, woorden en emoties van anderen bij hen horen.

5. Wees goed geaard, sta met beide benen op de grond. Wees aanwezig, in het nu, in je kracht.

6. Leer luisteren naar en vertrouwen op je intuïtie, gevoel en innerlijk weten en handel naar spontane ingevingen en impulsen.

7. Sta open, verbind je, maak contact. Uit je, wees creatief en expressief. Geef je over aan de stroom van het leven en vertrouw dat alles is zoals het moet zijn.

dinsdag 14 juni 2011

Meer nachtlichtjes


Meer nachtlichtjes is het langverwachte vervolg op het succesvolle Nachtlichtjes. 

Ook dit boek vormt kennismaking met meditatie voor een nieuwe generatie: je kind(eren). 
Samen met je kind kun je de boodschap achter deze twintig betoverende, prachtig geïllustreerde verhalen ontdekken. 

Professor David Fontana, die de inleiding voor ouders schreef, is wereldwijd een autoriteit op het gebied van meditatie, kinderpsychologie en opvoedkunde. Hij heeft veel boeken geschreven die in ruim twintig talen zijn vertaald. 

De verhalen zijn geschreven door vier gerenommeerde verhalenvertellers: Anne Civardi werkte vele jaren bij uitgeverijen en heeft ruim veertig kinderboeken, zowel fictie als non-fictie, geschreven en geredigeerd. Joyce Dunbar is een populaire kinderboekenschrijfster. Ze heeft ruim zestig kinderboeken geschreven, waaronder de verhalen over Muis en Mol, die ook op tv als tekenfilm te zien waren. Kate Perry schrijft al ruim twintig jaar kinderboeken. Haar werk heeft in 2000 en 2001 op de shortlist van The Childrens Book Award gestaan. Karen Wallace heeft ruim negentig kinderboeken geschreven. Ze heeft ook scripts voor kinderprogrammas geschreven en maakte deel uit van het team dat in 2001 voor The Hoobs een BAFTA won. 

Voor het ontwikkelen van concentratie, creativiteit, zelfvertrouwen en ontspanning van je kind. 
Door de verhalen voor het slapengaan hardop voor te lezen zul je: de fantasie van je kind prikkelen en ontwikkelen je kind leren om zijn aandacht ergens op te richten en zijn angsten los te laten je kind helpen om op zichzelf te vertrouwen en zelfverzekerd in het leven te staan.

 

Recensie(s)



NBD|Biblion recensie
De twintig voorleesverhaaltjes zijn bedoeld om kinderen rust en zelfvertrouwen te geven en ze te stimuleren in verschillende vaardigheden. Net als in het eerst deel ‘Nachtlichtjes’* begint elk verhaal met een kind, dat met zijn magische lantaarn een denkbeeldige wereld binnengaat, waarin planten en dieren een grote rol spelen. Elk verhaal eindigt met drie of vier affirmaties die een aanknopingspunt kunnen zijn voor een gesprek over de onderliggende boodschap. De door verschillende auteurs geschreven teksten zijn toegankelijk en positief van toon. Zoals het verhaal over het schaduwkind, waarin het kind zich bewust wordt van zijn donkere kant. Na de inleiding geeft de uitgebreide handleiding van het verzorgd uitgegeven boek – ruime bladspiegel, kleurige letters – tips over hoe je bijvoorbeeld het kind op een ontspannen manier kunt laten luisteren. De paginagrote, digitaal bewerkte illustraties in vrolijke, heldere kleuren doen enigszins cartoonachtig aan. Tot slot zijn een paar visualisaties opgenomen. Via het handige, uitgebreide register op behandelde onderwerpen kun je het op dat moment meest geschikte verhaaltje uitkiezen. Vanaf ca. 4 t/m 8 jaar.

Bestellen kan via onderstaande link:

vrijdag 10 juni 2011

Het geluk van hooggevoeligheid


Hooggevoeligheid… een opgave? Of juist een gave? Zie de positieve kant van jouw hooggevoeligheid en kom in contact met de helende energie diep van binnen. Je bent gewend die energie vooral te geven aan anderen. Nu is de tijd gekomen om in jezelf te investeren en je eigen kracht te eren. Zo zul je steeds meer sprankelende energie genereren en jezelf optimaal beschermen tegen negatieve prikkels en energieverlies. Vol vreugde neem je dan jouw unieke plaats in de wereld in.

Marian van den Beuken schrijft voelbaar, fijnzinnig, onthullend en met gevoel voor humor over de ups en downs op haar ontdekkingstocht naar het geluk van hooggevoeligheid.

Het geluk van hooggevoeligheid: een krachtige motor op de snelweg naar een nieuwe aarde. 

vv

vrijdag 3 juni 2011

Het concept hoogsensitiviteit

Post van Sietske A.E. Walda uit haar scriptie: Hoogsensitiviteit bij Kinderen in het Basisonderwijs



Aron en Aron (1997) bepaalden met behulp van een kwalitatief interview met respondenten die zichzelf hoogsensititief noemden wat de basiskarakteristieken van de eigenschap hoogsensitiviteit moesten zijn. 

Vervolgens werd een zestal kwantitatieve onderzoeken uitgevoerd, waarbij gebruik gemaakt werd van vragenlijsten voor het vaststellen van introversie, emotionaliteit en hoogsensitiviteit. 

Aron en Aron ontwikkelden zelf een vragenlijst voor hoogsensitiviteit die zij de Highly Sensitive Person Scale (HSP-Schaal) noemden op grond van de basiskenmerken die waren vastgesteld in het voorafgaande kwalitatieve onderzoek. Op basis van de reslutaten van elk onderzoek werden bij het volgende onderzoek items toegevoegd of vervangen om de betrouwbaarheid van de schaal te verhogen.
 
De resultaten van alle onderzoeken wezen erop dat er wat de HSP-Schaal betreft sprake was van een unidimensioneel construct met gemiddeld tot hoge inter-itemcorrelaties en een hoge betrouwbaarheid. 

Uit later onderzoek van Smolewska, McCabe en Woody (2006) met een grotere onderzoeksgroep blijkt echter dat de HSP-Schaal uit drie componenten bestaat, namelijk snelheid van prikkeling, esthetische gevoeligheid en lage sensorische drempelwaarde (Ease of excitation, Aesthetic sensitivity en Low sensory threshold). 
De componenten correleren echter onderling significant, zodat gesproken kan worden van hoogsensitiviteit als algemeen construct van een hogere orde. 

Ook uit onderzoek van Meyer en Achenbrenner (2005) bleek dat de HSP-Schaal uit meerdere componenten bestaat, namelijk algemene sensitiviteit, aversieve reacties ten opzichte van sterke sensaties, psychologisch fijngevoelige discriminatie en gecontroleerde vermijding van pijn/schade ( General sensitivity/overstimulation , Adverse reactions to strong sensations , Psychological finediscrimination en Controlled harm-avoidance ).
 
Volgens Aron (2004) biedt het werk van Gray een fysiologische basis voor het bestaan van de eigenschap hoogsensitiviteit. Gray gaat daarbij uit van het Behavioral Inhibition System
(BIS), een systeem waarbij verschillende hersenstructuren betrokken zijn en dat ervoor zorgt
dat iemand de huidige situatie vergelijkt met wat kan worden verwacht op basis van ervaringen in het verleden, waardoor acties tijdelijk worden onderdrukt. Het BIS zou gevoelig zijn voor straf, nieuwe situaties en het uitblijven van beloning en verantwoordelijk voor negatieve gevoelens als angst, frustratie en verdriet.

Volgens Smolewska et al. (2006) zou bij een hoog niveau van fysiologische arousal de efficiëntie van de BIS-reactie dalen. Het individu wordt op dat moment hyperwaakzaam en richt zijn aandacht op zowel relevante als irrelevante stimuli.
Daarom is een individu met een BIS-systeem dat snel geactiveerd wordt sneller afgeleid, minder gefocust en sneller overvoerd, zelfs door lage niveau s van stimulatie. Bovendien zijn
deze personen overgevoelig voor negatieve stimuli en dus geneigd onnodig te anticiperen op
gevaar. 

De tegenhanger van het BIS zou het Behavioral Activation System (BAS) zijn (Gray in Aron, 2004). Het BAS zorgt voor het ondernemen van activiteiten door oriëntatie op de beloning die het zal bieden, wat leidt tot het zogenaamde sensatie zoeken . 

Het BIS en het BAS zouden onafhankelijk van elkaar functioneren, zodat binnen één individu alle mogelijke combinaties van hoge en lage BIS en BAS mogelijk zijn.
 
Uit het eerder genoemde onderzoek van Smolewska et al. (2006) blijkt dat hoogsensitiviteit gemeten met de HSP-Schaal alsook de drie componenten van hoogsensitiviteit die door hen werden aangetoond (snelheid van prikkeling, esthetische gevoeligheid en lage sensorische drempelwaarde), een significante samenhang vertonen met het BIS gemeten met de BIS-schaal van Carver en White (1994). Dezelfde auteurs ontwikkelden een BAS-schaal met
drie componenten, waarvan er één, namelijk reactie op beloning (Reward responesiveness), in het onderzoek van Smolewska et al. een lage correlatie vertoonde met de hoogsensitiviteitscomponenten snelheid van prikkeling en esthetische gevoeligheid.
 

Aron en Aron (1997) en Aron (2004) gaan ervan uit dat het bij hoogsensitiviteit gaat om een aangeboren en stabiele eigenschap. Dit wordt ondersteund door Wilson, Coleman, Clark en Biederman (1993), die onderzoek deden naar verlegen en stoutmoedige zonnebaarsen (lepomis gibbosus). Uit dit onderzoek bleek dat bij zonnebaarsen op basis van gedrag onderscheid gemaakt kan worden tussen verlegen en stoutmoedige vissen. Het verschil bleek stabiel gedurende het experiment. Gedragsverschillen verdwenen echter wel na een periode van sociale en ecologische isolatie. Onder andere op basis van dit onderzoek concludeerde Aron (2004) dat hoogsensitiviteit verklaard kan worden vanuit evolutionair oogpunt. Twee
verschillende typen genetisch bepaalde persoonlijkheden zouden individuen namelijk in staat stellen om meer voordeel te halen uit veranderingen in de omgeving. Elk type heeft een strategie die succesvol is wanneer het andere type faalt.
 
Het onderzoek van Aron en Aron (1997) vertoont verwantschap met onderzoek van Satow (1986, 1987). Hij gaat ervan uit dat individuele verschillen in perceptuele drempelwaarden (de maximum grenzen aan de input van stimuli die een individu zonder problemen kan verwerken) hoofdzakelijk bepaald worden door een psychofysiologisch mechanisme, waarbij geen onderscheid gemaakt wordt tussen de verschillende zintuigen.
 
Omdat psychofysieke metingen van verschillende zintuigen moeilijk te bepalen zijn bij een grote onderzoeksgroep, werd een vragenlijst opgesteld ter bepaling van voorkeur voor omgevingsstimuli en subjectieve gevoeligheid voor zwakke of intense en langdurige omgevingsstimuli. 

Uit herhaalde onderzoeken blijkt dat er sprake is van vijf componenten, namelijk intense sensitiviteit, mogelijk bereik van de stimulus, tijdelijke sensitiviteit, sensorisch-motorische sensitiviteit en voorkeur voor intense en langdurige stimuli ( Intense sensitivity , Possible range of total stimulus , Temporal sensitivity , Sensori-motor sensitivity en Preference for intense and prolonged stimuli ). 
Het feit dat de correlaties tussen de vijf componenten onderling niet significant zijn, impliceert dat er sprake is van vijf eigenschappen die onafhankelijk van elkaar kunnen variëren binnen één individu. Toch lijken deze vijf eigenschappen inhoudelijk op de hoogsensitieve eigenschap van Aron en Aron (1997). Zowel Satow (1986, 1987) als Aron en Aron (1997) veronderstellen immers dat individuele variatie in gevoeligheid voor stimuli ten grondslag ligt aan de eigenschap(pen) die zij meten.

Uit de studies van Aron en Aron (1997) blijkt dat er sprake is van een genderverschil: hoogsensitiviteit gemeten met de HSP-Schaal komt bij vrouwen iets vaker voor dan bij mannen, een resultaat dat ook Benham (2006) vond en volgens Aron en Aron verklaard kan worden door een Westers cultureel idee dat mannen niet of minder hoogsensitief zouden zijn.
Aron (2004) geeft aan dat er in jonge naties met immigranten (zoals Amerika) en in samenlevingen onder bedreiging voorkeur is voor de niet-sensitieve persoonlijkheid. In deze samenlevingen zou reflectie en gevoeligheid ontmoedigd worden, vooral bij mannen. De taak van de mannen in deze samenlevingen is die van beschermen en wedijveren (in tegenstelling tot vrouwen, die de belangrijke taak hebben kinderen te baren en daarom geen risico's mogen nemen). Reflectie en gevoeligheid voor subtiele stimulatie zijn voor de taak van mannen niet van belang. In het onderzoek van Satow (1986) was opmerkelijk genoeg geen sprake van genderverschillen. Dit wijst erop dat dergelijke verschillen inderdaad worden veroorzaakt door de culturele context: het onderzoek van Aron en Aron vond namelijk plaats in Amerika, terwijl Satow hoogsensitiviteit in Japan onderzocht. Het Westerse idee dat mannen niet of minder hoogsensitief zouden zijn, zou in Japan geen rol kunnen spelen, waardoor genderverschillen in hoogsensitiviteit verdwijnen.
 


Dunn (1997) heeft een model voorgesteld om sensitiviteit bij kinderen te categoriseren op twee dimensies. Deze dimensies werden door Dunn op een orthogonaal assenstelsel gezet. 
De eerste as staat voor neurologische drempelwaarden ( thresholds ) die de hoeveelheid stimuli bepalen die het centraal zenuwstelsel nodig heeft om te kunnen reageren of om ze te kunnen waarnemen en loopt van laag ( gevoelig ) naar hoog ( habituatie ). 
De tweede as representeert de gedragsrespons in relatie tot de drempelwaarde die loopt van gedrag afgestemd op de drempelwaarde naar gedrag dat de drempelwaarde neutraliseert . 

Op deze manier ontstaan vier kwadranten genaamd: lage mate van waarneming ( Poor registration , habituatie + afgestemd), opzoeken van sensaties ( Sensation seeking , habituatie + neutraliserend), gevoeligheid voor stimuli ( Sensitivity to stimuli , gevoelig + afgestemd) en vermijden van sensaties ( Sensation avoiding , gevoelig + neutraliserend). 

Dunn onderzocht kinderen door middel van een vragenlijst met 125 items die verschillende reacties van kinderen op sensorische ervaringen beschrijven, genaamd Sensory profile . De vragenlijst werd ingevuld door verzorgers. Uit de principale componentenanalyse bleek dat er sprake was van negen factoren, namelijk opzoeken van sensaties, emotioneel reactief, laag uithoudingsvermogen/verdraagzaamheid, orale sensitiviteit, aandachtstekort/afleidbaarheid, lage mate van waarneming, sensorische sensitiviteit, sedentair of weinig bewegend en fijne motoriek/perceptueel ( Sensory seeking , Emotionally reactive , Low endurance/tone , Oral sensitivity , Inattention/distractibility , Poor registration , Sensory sensitivity , Sedentary en Fine motor/perceptual ). Deze factoren werden ingepast in het hierboven beschreven model met vier kwadranten.
 
Op basis van het voorgaande lijkt het concept hoogsensitiviteit van Aron en Aron (1997) samen te vallen met de termen van Dunn (1997) sensitiviteit voor stimuli ( Sensitivity to stimuli ) en vermijden van sensaties ( Sensation avoiding ). 

Allebei karakteriseren ze hoogsensitiviteit als een lage maximumgrens of lage drempelwaarde voor het verwerken van stimuli. Volgens Dunn beslaat sensitiviteit voor stimuli ( Sensitivity to stimluli ) drie factoren uit de factoranalyse, namelijk orale sensitiviteit, aandachtstekort/afleidbaarheid en sensorische sensitiviteit en zouden deze kinderen behoefte hebben aan georganiseerde input die geen onnodige arousal veroorzaakt. 

Vermijden van sensaties zou overeenkomen met de factor emotionele reactiviteit en voor deze kinderen zouden onvoorspelbare stimuli beperkt moeten worden.