zaterdag 30 oktober 2010

Het sprookje van de prinses op de erwt



Er  waren eens een prins die zo graag een prinses wilde hebben, maar het moest een echte prinses zijn. Toen reisde hij de hele wereld rond om er een te vinden, maar overal kwam er iets tussen. Prinsessen waren er genoeg, maar of het echte prinsessen waren, daar kon hij nooit helemaal achter komen, altijd was er iets dat niet helemaal in de haak was. 

Maar op een dag stond er een meisje aan de poort.  Lieve hemel, wat zag ze eruit door de regen en het noodweer! Het water liep uit haar kleren en haren, bij de punt van haar schoen liep het erin en bij de hiel er weer uit; zij zei dat ze een echte prinses was. Ja, daar zullen we wel achter komen! dacht de oude koningin, maar ze zei niets. Ze ging haar slaapkamer binnen, nam al het beddengoed weg en legde een erwt op de bodem van het bed, nam toen twintig matrassen, legde die boven op de erwt en toen nog twintig veren bedden boven op de matrassen. Daar moest de prinses nu 's nachts op liggen. 's Morgens vroegen ze hoe ze had geslapen. "O, verschrikkelijk slecht!" zei de prinses, "ik heb de hele nacht bijna geen oog dichtgedaan! De hemel weet wat er in mijn bed lag. Ik heb op iets hards gelegen en ik ben over mijn hele lichaam bont en blauw! Het is afschuwelijk!"  

Toen konden ze zien dat het een echte prinses was omdat ze door de twintig matrassen en de twintig veren bedden heen de erwt gevoeld had. Zo teer van huid kon alleen maar een heuse … hooggevoelige zijn. 

Want dat is zo typisch aan hooggevoelig zijn: kriebeletiketjes in je ondergoed die je gek maken van de jeuk, de tikkende wekker waardoor je onmogelijk in slaap valt, zand tussen je tenen en in je haar, de mp4 speler op het hoofd van een man aan de andere kant van de treinwagon, blèrende muziek in je favoriete klerenwinkel.  En hoe kan je in godsnaam een synthese schrijven als alles even belangrijk is?  Of een super goeie voordracht geven terwijl ze met drie inspecteurs naar je staren?  Je concentreren op je toets terwijl en een dikke bromvlieg rond je hoofd cirkelt?

En soms gaat het ook echt wel fout … als je bv omgeven bent door mensen die geen idee hebben wat het is om hooggevoelig te zijn.  De grote meerderheid dus.  Of zoals de hooggevoelige het ervaart: de domme, gevoelloze en harde meerderheid.  Je voelt je niet aanvaard en onbegrepen.  Want wie wordt er nu wakker van een erwt?  Een freak! 

Dus trekt de prinses zich terug in haar torenkamer en weeft een web van fantasie. Een wereld waar het veilig is te zijn wie je bent.  Of rent ze achter iedereen aan en doet haar uiterste best om te bewijzen hoe ‘normaal’ ze is.  Ze slooft zich uit, cijfert zich weg, doet haar best en op een dag …is ze niet langer de prinses, maar Assepoester.  En spat de pompoen uiteen in haar gezicht.
Ze crasht.  Is radeloos…
Ziet geen uitweg meer …
En net als bij Doornroosje komt voor haar de donkere nacht van de ziel … 

Maar op een dag komt er een de jonge prins in ’t land.  Door liefde en eerzucht gedreven, besluit hij om onmiddellijk te gaan kijken wat er aan de hand was. Hij gaat onverschrokken verder, want hij is zelf een HSP en weet hoe de vork aan de steel zit.

 Hij gaat over een grote, met marmer geplaveide binnenplaats, klimt de trap op en komt in de zaal van de schildwachten.  Hij gaat verder door allerlei kamers.  Dan komt hij in een kamer, die helemaal verguld is, en daar, op een bed, waarvan de gordijnen aan alle zijden open zijn, ziet hij het schoonste schouwspel, dat hij ooit gezien had: een prinses, die ongeveer vijftien of zestien jaar lijkt te zijn en van een verblindende schoonheid is. Ze heeft iets stralends en goddelijks. Trillend van bewondering treedt hij nader en knielt bij haar neer. 

Met trillende handen geef hij haar het kaartje: Mannaz project – Coaching voor hoogbegaafde en hooggevoelige jongeren - www.mannazproject.com 

Wat rest er nog te vertellen?  Oh ja, ze leefden nog lang en gelukkig.

maandag 25 oktober 2010

Nuttige tips voor het omgaan en begeleiden van een hoog sensitief kind.


Het is een tijdje geleden sedert mijn laatste blog post.  Mijn eigen hooggevoelige dochter is gecrasht.  De laatste maanden was ik druk bezig met het op poten zetten en uitwerken van het Mannaz project.  Zo druk dat ik niet zag dat mijn dochter het er steeds moeilijker mee had dat ik onbereikbaar was.  Want zelfs tijdens de ontspannen momenten samen, zat ik meestal in mijn hoofd verder te werken.  Ja, je kunt weinig verstoppen voor een HSP-er :-)

Ondertussen is Mannaz Gent gestart en start het project in januari ook in Leuven.

Mocht je interesse hebben om mee te werken:  wij zoeken momenteel een projectverantwoordelijke voor Gent - een zestal coaches voor Leuven en een persverantwoordelijke.

Gezien het gedoe van de voorbije weken, deel ik vandaag graag enkele tips voor het omgaan met HSP kinderen.

De tips zijn vooral bedoeld voor leerkrachten.


Nuttige tips voor het omgaan en begeleiden van een hoog sensitief kind.
 
1.      Ga er in de eerste plaats van uit dat elke klas een grote verscheidenheid kent aan genetisch bepaalde temperamenten en dat ongeveer 15 à 20 % van de leerlingen hoog sensitief is. HSK’ s zijn over het algemeen zeer reflectief, intuïtief en creatief, maar ook gewetensvol en gevoelig voor onrecht en pijn van anderen. Deze eigenschap leidt ertoe dat ze makkelijker overweldigd worden zowel fysiek als emotioneel. Laat je niet misleiden door hun terughoudendheid, ze doen er soms gewoon wat langer over om mee te doen.

2.      Blijf op de hoogte van de onderzoeksresultaten op het gebied van temperament en het effect op de verschillende leerstijlen. Help ouders en andere leerkrachten in te zien dat het genetisch bepaalde gedrag niet veranderd kan worden en zeker niet abnormaal is. Door sturing en duidelijke grenzen leert het kind omgaan met zijn karaktereigenschap.

3.      Werk nauw samen met ouders, ze hebben vaak bruikbare inzichten en strategieën ontworpen door ervaring met hun eigen kind. Maar ze hebben ook jouw bevestiging nodig. Het kan zijn dat ze thuis een slim, competent , open kind hebben en dat de situatie op school een heel ander kind laat zien. Praat erover en wissel ervaringen uit.

4.      Als je in de problemen komt met een HSK, consulteer dan vroegere leerkrachten om na te gaan hoe zij tot een goede aanpak gekomen zijn.Elk kind is anders, en elke situatie is anders. Praten kost niets , maar kan een heleboel informatie verschaffen.

5.      Wees creatief met HSK’ s, want zij zijn het ook. Je kan ze bijvoorbeeld vrije opstellen laten schrijven, of ingewikkelde problemen laten oplossen, kies lectuur met een emotioneel kantje. Ze voelen zich ook verbonden met de natuur, een project met planten of dieren in de klas kan hen doen open bloeien.

6.      Probeer in de gaten te houden waardoor het kind precies overprikkeld raakt en probeer een creatieve manier te vinden om de situatie volgende keer anders aan te pakken. Een HSK heeft er nood aan om zich af en toe eens te kunnen terug trekken. Dat kan door kleine dingen. Bijvoorbeeld. Na een lange rekentoets kan het kind overprikkeld zijn. Het is dan druk in zijn/haar hoofd. Laat het even iets totaal anders doen, om even weg te zijn van dat plaatsje in de klas. Laat ze bijvoorbeeld het bord eens proper maken of de visjes eten geven in de klas, of de bloemen water geven.

7.      Zoek een evenwicht tussen pushen en beschermen. Dit is een hele klus voor jou als leerkracht. HSK’s hebben vaak uitdagingen nodig, maar als de uitdaging te moeilijk is, kan dit nadelig worden voor hun zelfvertrouwen. Zorg ervoor dat alles in stappen gebeurt en dat ze na elke stap zo veel succes en waardering oogsten dat ze enthousiast zijn om de volgende stap te zetten.

8.      Verzin manieren om onnodige prikkeling in de klas te voorkomen. Bij jonge kinderen kan je bijvoorbeeld overschakelen naar rustige activiteiten. Oudere kinderen kan je beetje bij beetje meer verantwoordelijkheid geven om zelf om te gaan met overprikkeling. Je kan bijvoorbeeld stellen,dat wanneer ze voelen dat ze hun reactie niet meer onder controle kunnen houden ze zelf even de klas mogen verlaten om te kalmeren, of om zich even terug te trekken met een boekje.

9.      Geef HSK’s de ruimte om in hun eigen tempo te integreren. Natuurlijk is het leuk als alle kleuters meedoen, maar wanneer je geen druk zet op het kind zal je meer voordeel halen uit de situatie. Sommige HSK’s doen er wel een jaar over eer ze zich een beetje thuis voelen in hun klasje. Schenk er ook niet te veel aandacht aan wanneer het kind niet mee wil doen, dat vertraagt enkel het proces.

10. Als je de participatie wilt bevorderen, moet je het niveau van prikkeling laag houden en zorgen dat het kind zich kan ontspannen. Wanneer een stil HSK iets voorleest voor de klas, of je iets vertelt, vang dan de stiltes op en benadruk ze niet. Ga verder op wat het kind wel zegt. Eens het zich vertrouwt voelt,zal het stille kind veranderen in een spraakzame en creatieve leerling.

11. Wees je ervan bewust dat jouw aandacht, ook al is die als ondersteuning bedoeld, de overprikkeling alleen nog maar groter maakt. Kijk het hoog sensitieve kind niet onmiddellijk aan als je over hem/haar praat. Als het kind een spreekbeurt houdt, val het dan niet in de rede met vragen. Wacht tot het einde en vertel iets over je eigen ervaringen, het kind zal spontaan reageren. Reageert het toch niet, ga er dan overheen en schenk er geen aandacht aan .

12. Deel een taak op in kleine stapjes. Dit kan op alle vlakken gebeuren. Wanneer de avondbel gaat, zeg dan rustig wat er moet gebeuren. We maken eerst onze boekentas klaar. Is dat gebeurd, dan gaan we naar buiten, dan de jas aan enz. Ook grote toetsen kan je opdelen. We maken eerst rustig de eerste oefening. Als ze klaar zijn kan je een kijkje nemen en hen meedelen dat ze de volgende stap mogen zetten. Een blad vol rekenoefeningen kan als iets chaotisch overkomen alleen door het uitzicht. Deel het op en de leerling zal meer dan waarschijnlijk tot het resultaat komen dat bij zijn capaciteiten hoort.

13. Stem je beoordeling af op de verschillende temperamenten. Voortgaand op de vorige tip ( n°12) , zet geen druk op de leerling. Zeg niet: “ dit moet goed zijn, want ik weet dat je het kan.” Zet ook geen tijdsdruk op het kind.

14. Informeer HSK’s ruim op voorhand indien er veranderingen gaan gebeuren in de klas, of wanneer er een uitstap gepland is. Leg hen ook het verloop van een uitstap uit, dat bespaart hen een hoop angsten en slapeloze nachten.

15. Leer herkennen welk ongewenst gedrag wordt veroorzaakt door tijdelijke of chronische prikkeling. De beschreven reacties van p. 7 zullen voor elk kind en voor elke situatie anders zijn. Toch zit er voor elk hoog sensitief kind een patroon in. Toon er begrip voor dat het kind overprikkeld is door iets , maar maak duidelijk dat ongewenst gedrag niet getolereerd wordt. Zoek een alternatief om de prikkeling weg te nemen of beter nog laat het HSK zelf aangeven wat in die situatie de beste oplossing zou kunnen zijn voor iedereen op dat moment.

16. Gebruik bij HSK’s geen strenge straffen. Over het algemeen houden ze zich strak aan de regels en volstaat een aanmaning. Voor sommigen is de wetenschap dat ze een fout hebben gemaakt al genoeg om in tranen uit te barsten. Als ze daar bovenop nog eens gestraft worden, berispt of voor schut gezet, dan zullen ze de stress onthouden en die relateren aan jou en niet aan de inhoud van je boodschap.

17. Bekijk je klaslokaal vanuit het perspectief van een HSK. Is je klas rommelig, lawaaiig, warm, koud, stoffig, … ? Dit zijn allemaal details voor de meeste kinderen , maar voor een HSK te veel prikkels.

18. Help HSK’ s bij sociale problemen. Geef ze eerst tijd en ruimte om het zelf aan te pakken, maar wanneer dit niet lukt, praat erover met het kind en eventueel de ouders. Ze maken soms langzamer vrienden dan andere kinderen. Help hen een handje, probeer ze aan  elkaar voor te stellen aan de hand van gezamenlijke interesses. Hun gedrag kan voor onbegrip zorgen bij medeleerlingen en dat kan op zijn beurt dan weer leiden naar uitsluiting en zelfs pesten. Herinner zowel de HSK als de andere leerlingen eraan dat iedereen anders is en dat iedereen respect verdient voor wie hij is.

19. Help HSK’ s om hechte vriendschappen te sluiten. Ze hebben vaak genoeg aan één vriendje of vriendinnetje, maar die is dan wel essentieel.

20. Oudere HSK’s hebben er veel baat bij een volwassen mentor en erkenning voor hun soms ongebruikelijke kwaliteiten. Soms zijn ze op één of twee terreinen al snel toe aan een volwassen benadering. Langs de andere kant kunnen ze vaak zo diep gekwetst zijn, dat ze er onder lijden en geen uitklep meer vinden bij hun leeftijdsgenoten. Spoor hen aan om een expressiemiddel te vinden dat bij hen past.(dans, toneel, schrijven,spreken,…)

Tips met dank aan Nathalie: http://users.telenet.be/HSP2/index.htm

donderdag 7 oktober 2010

Ik ben hooggevoelig

Vandaag graag een tekst van Miek, over het leven als HSP-er



Een stekende pijn trekt door mijn borst heen. Een steek van herkenning van de pijn die je kan hebben als je opgroeit. Alleen zijn in een wereld die jou niet begrijpt, is voor mij een herkenbaar fenomeen. Jarenlang ben ik alleen geweest. Jarenlang heb ik mij aangepast aan de patronen die er om mij heen golden. Keurig zat ik op verjaardagen. Elke keer dezelfde koetjes en kalfjes die langs kwamen in de kring net als de bekende blokjes kaas en plakjes worst. Jarenlang heb ik mij vrijwillig aangeboden de hond wel even uit te laten tijdens deze ‘feestjes’. Samen met de hond liep ik uren alleen.

Nog steeds verbaas ik mij niet op het moment dat iemand mij probeert te begrijpen. Voor velen ben ik een raadsel en zal ik dat blijven. Langzamerhand heb ik ook de drang wel opgegeven om door iedereen begrepen te willen worden. Ook het conformeren aan de diverse gedragsnormen, vormen en regels hoe het moet, lap ik steeds vaker aan mijn laars. Ik ben ik. Ik hou niet van verjaardagen of het in groepjes opzitten. Ik hou niet van sjieke restaurants en opgelegde regels. Ik ben een vrij mens en wie dat niet weet te waarderen, is welkom om te gaan.

Het mooie van hoogsensitief zijn is dat je jezelf zo goed kan inleven in die ander. Je ziet de ander vaak nog beter dan zij zichzelf zien. Als het zou moeten zou je van ieder het levenslied voort kunnen zingen met de juiste intentie van het goed willen doen. Maar… dat brengt je niet tot jezelf. Het brengt je in de huid van die ander.

Alleen zijn heeft mij iets moois gebracht. Ik ben de enige bewoner van mijn hoofd. De enige bewoner van mijn gedachten. De enige belever van mijn belevenissen. Alle kennis die ik opdoe, komt uit mijn leerlessen. Al die lessen ervaar ik in de stilte; de stilte van mijn zijn. De stilte die ik tegenkom als ik loop over het strand. Als ik struin door bos en duinen. Als ik mijn hand leg op de bast van een boom… voel ik de stroom. En dan weet ik… ik ben niet alleen. Wij zijn Al één!

Liefs,
Miek
020210 
met dank aan http://hoogbegaafd-hoogsensitief.hyves.nl/blog/