woensdag 19 oktober 2011

Vaccinatie - het einde van een mythe

De volgende blogpost komt van de website www.symbolic.be


VACCINATIE
Het einde van een mythe

Dr. Viera Scheibner is oorspronkelijk als arts betrokken geraakt bij onderzoek naar de oorzaak van wiegendood. Dit heeft er vijftien jaar later uiteindelijk toe geleidt dat ze in haar boek 'Vaccinatie' de negatieve verschijnselen van vaccinatie op een rij heeft gezet.

In 1985 vroeg Viera een elektronica-ingenieur voor haar een monitorsysteem te ontwikkelen voor het observeren van de ademhaling van pasgeboren baby's. Dit in het kader van haar onderzoek. Zonder dat dit de bedoeling was, verzamelde ze hiermee ook de ademhalingsgegevens van baby's vóór en na vaccinatie. Die gegevens lieten ondubbelzinnig zien dat de functies van baby's gedurende een langere periode op een karakteristieke manier waren Veranderd na vaccinatie met een DKT P- cocktail. Baby's bleken na vaccinatie vaak stijf te staan van de stress, wat bleek uit ernstige periodes van zeer oppervlakkige ademhaling over een periode van 45-60 dagen na vaccinatie. Navraag bij ouders die eerder een kind aan wiegendood waren verloren leerde haar dat het vorige kind meestal gestorven was na een DKTP- vaccinatie. De meeste gevallen van wiegendood (80%) doet zich voor op de leeftijd van twee tot zes maanden. In een aantal medische verhandelingen over de schadelijke bijwerkingen van vaccinaties wordt vermeld en geaccepteerd dat zich een overduidelijke clustering voordoet van sterfgevallen op of omstreeks de kritieke dagen na vaccinatie.

Toen Viera haar onderzoeksresultaten besprak met enkele kinderartsen stuitte ze op een muur van verzet. Dit sterkte haar echter alleen maar in haar mening dat goed onderzoek noodzakelijk was. Ze verzamelde zo ongeveer alle wetenschappelijke publicaties die er zijn over de 'effectiviteit en gevaren van vaccins'. Zonder moeite kon ze hierna concluderen dat er hoegenaamd geen bewijs is dat vaccins, vooral vaccins tegen kinderziekten, preventief zouden werken tegen infectieziekten die ze geacht wordt te voorkomen. Er bestaat ook ruimschoots bewijsmateriaal dat de nadelige effecten van meer betekenis zijn voor de volksgezondheid dan enig nadelig effect van besmettelijke ziekten. Naar de mening van Viera zou er dan ook een onmiddellijk einde moeten komen aan alle vaccinaties.

In de inleiding van haar boek schrijft Viera dat volgens artsen vaccinatie de meest doeltreffende preventieve methode is die de moderne geneeskunde kent en dat epidemische ziekten als pokken of polio tot de grote successen van massale inentingsprogramma's behoort.
 
Uit onderzoek is echter gebleken dat sterfte aan besmettelijke ziekten al zo'n honderd jaar geleden met circa 90% was teruggelopen als gevolg van betere hygiëne, ruimere behuizing, betere voeding en goede sanitaire voorzieningen. Daarbij; in landen waar niet tegen bepaalde ziekten als kinkhoest wordt gevaccineerd, wordt eveneens een sterke achteruitgang van het aantal gevallen geconstateerd.
 
Een opmerkelijk feit dat Viera bijvoorbeeld meldt in haar inleiding is, dat in Japan, toen dit land in 1975 de minimumleeftijd voor vaccinatie verhoogde tot twee jaar, fenomenen als wiegendood, stuipen en toevallen bij baby's nagenoeg zijn verdwenen. Pas sinds vaccinatie van kinderen vanaf drie maanden in de jaren tachtig weer werd toegestaan, is het aantal overleden kinderen daar weer gestegen. Zweden staakte in 1979 met vaccinatie tegen Kinkhoest op grond van de ineffectiviteit en de schadelijke bijwerkingen die veel ernstiger waren dan die van de kinkhoest zelf. Ook zegt Viera dat er in alle artikelen over vaccins, totaal duizenden bladzijden tekst, nergens bewijs kan worden gevonden dat tijdens een epidemie uitsluitend niet - gevaccineerde kinderen de een ziekte kregen. Door pleitbezorgers van inenten wordt gezegd dat vaccins op zijn minst het verloop van de ziekte zou afzwakken. Zelfs dat is volgens Viera niet waar. Niet alleen kunnen alle kinderen ernstig ziek worden, gevaccineerd of niet, maar inmiddels zijn er ook nieuwe ziekten ontstaan zoals atypische mazelen, een buitengewoon kwaadaardige vorm van mazelen die uitsluitend voorkomt bij gevaccineerde kinderen en wordt gekenmerkt door een aanzienlijk sterftecijfer. Ook andere atypische vormen van ziekten als de bof steken hun kop op. Door ons vaccinatiebeleid raakt volgens Viera het immuunsysteem van kinderen ontspoort met desastreuze gevolgen voor later. In medische literatuur is veelvuldig gerapporteerd over het feit dat mensen die op latere leeftijd kanker en andere chronische - degeneratieve aandoeningen hebben gekregen, in de regel in hun kinderjaren opmerkelijk weinig infectieziekten hebben doorgemaakt.

In de rest van het boek wordt per hoofdstuk systematisch verschillende vaccins en ziekten onder de loep genomen en voorzien van kritische kanttekeningen. Maar ook andere onderwerpen komen aan de orde. Zo wordt onder meer onder het kopje Vaccinatiebijwerkingen bewijzen het gelijk van de homeopathie aandacht gevraagd voor homeopathische uitgangspunten en wordt in elders in het boek een relatie gelegd tussen poliovaccinaties en leukemie, kanker, retrovirussen (als HIV) en aids. Dit lijkt allemaal wat vergezocht, maar het verbaast de lezer dan ook des te meer dat er simpelweg zoveel bewijzen voorhanden zijn dat deze relatie er wel degelijk is.

In hoofdstuk veertien van het boek staan een samenvatting van een tiental feiten die uitvoerig onderzoek van medische literatuur over vaccinatie aan het licht heeft gebracht. Vier hiervan kunt u hieronder alvast lezen;
- Vaccinaties kunnen ernstige bijwerkingen hebben, zowel plaatselijk als in het gehele organisme, waarbij vooral de mogelijke schade aan het zenuwstelsel het meest zorgwekkend is.
- Er is geen enkele noodzaak tot kunstmatige immumisatie van kinderen en onszelf.
- De pleitbezorgers van vaccinaties kraaien onterecht victorie over veel voorkomende ziekten.
- Vaccinatie is verreweg de voornaamste oorzaak van wiegendood.
 
In 'Vaccinatie' een 331 pagina's tellende boek, leidt Viera Scheibner haar lezer door een onvoorstelbare hoeveelheid wetenschappelijke onderzoeken. Dit maakt het boek misschien wat minder aantrekkelijk om te lezen, maar daar staat weer tegenover dat je aan het eind van het verhaal wel het gevoel hebt dat je zeer goed geïnformeerd bent. Deze informatie kan een ouder bevestiging geven voor het eigen intuïtieve gevoel dat er over het vaccineren van kinderen wel wat meer te vertellen valt dan we van artsen en consultatiebureaus te horen krijgen. Het doet ons in ieder geval op z'n minst nadenken over de noodzaak en de zin van vaccineren. Tien jaar geleden was het voor velen van ons noch vanzelfsprekend om kinderen hun inentingen te laten geven. Maar geldt dit nog steeds? De roep om een verbod op vaccinatie voor kinderen onder de twee jaar wordt in Nederland steeds luider. Is het zo vreemd om er vanuit te gaan dat kinderen de eerste twee jaar in de gelegenheid moeten worden gesteld om bepaalde processen door te maken alvorens we van buitenaf op hun immuunsysteem ingrijpen? Volgens Viera Scheibner in ieder geval niet. Zij gaat er vanuit dat infectieziekten in een grote rol spelen in de rijping van het immuunsysteem van jonge kinderen en moeten we ze dit ook vooral gunnen om hen te verzekeren van een gezonde toekomst.
Door Carla Muijsert

maandag 10 oktober 2011

'Als je druk wordt van broccoli, dan eet je dat toch niet?'

Drie van de vijf kinderen met ADHD is geholpen met een strikt en op hun persoon toegesneden dieet. Hun aandachtsproblemen en hyperactiviteit nemen dan sterk af of verdwijnen zelfs. Lidy Pelsser promoveert maandag 10 oktober op een studie naar het verband tussen ADHD en voeding. ‘Wetenschappers die nu nog zeggen, na acht studies, dat het onvoldoende bewezen is, houden de vooruitgang tegen.'
broccoli

Begin dit jaar kwam het ADHD-dieet uitgebreid in het nieuws naar aanleiding van een publicatie van Pelsser en collega's in The Lancet. Dat leverde veel reacties op van ouders die liever gisteren dan vandaag wilden starten met het dieet. Ook artsen reageerden erg positief, zegt Pelsser. ‘Zij zien de nadelen van de huidige behandeling, het voorschrijven van Ritalin en gedragstherapie.'

Durf te veranderen‘Vanuit de wetenschap zijn de reacties veel negatiever. Sommige wetenschappers zeggen dat er op basis van de Lancetstudie onvoldoende bewijs is. Dat zou kloppen wanneer de Lancetstudie de enige studie zou zijn, maar er zijn in totaal acht gerandomiseerde, gecontroleerde onderzoeken gedaan. Acceptatie en implementatie zijn nu belangrijk. Denk bijvoorbeeld aan de revisie van de DSM die in 2013 verschijnt [het handboek voor psychiatrische diagnostiek, IR]. Het zou een ongelooflijke misser zijn als daarin voeding niet wordt opgenomen als belangrijkste oorzaak van ADHD.'

Lange termijnPelsser zoekt momenteel naar fondsen om een langetermijnstudie op te zetten in Nijmegen. Ook hoopt ze artsen te gaan opleiden die het diagnostisch onderzoek naar voeding en ADHD kunnen uitvoeren. Tijdens dit onderzoek volgen kinderen gedurende vijf weken een streng eliminatiedieet, het RED (restricted elimination diet). Tijdens het RED mag het kind uitsluitend voedingsmiddelen eten waarvan bekend is dat ze geen allergieën of ADHD veroorzaken. Eén voor één worden voedingsmiddelen weer toegevoegd om uit te vinden welke wel of niet verdragen worden. Uiteindelijk hoeft het kind slechts enkele voedingsmiddelen te vermijden en heeft het weer een zo normaal mogelijk voedingspatroon. Blijkt er geen relatie met voeding, dan is de diagnose Classic ADHD en wordt het kind doorverwezen voor de standaardtherapie.

Niet alternatiefDe aanpak van Pelsser wordt nogal eens laatdunkend weggewuifd als ‘alternatief', maar wat is er alternatief aan voeding, vraagt Pelsser retorisch. ‘Als je eczeem krijgt van aardbeien, eet je geen aardbeien meer. Als je druk wordt van broccoli of vis, dan laat je dat weg. Het gaat niet over suiker of kleurstoffen', benadrukt ze, ‘maar om heel gewone dingen. Het gaat erom eten te vinden dat bij het kind past.' / Iris Roggema

Voorafgaand aan de promotie van Lidy Pelsser op 10 oktober organiseert Karakter kinder- en jeugdpsychiatrie samen met het UMC St Radboud een symposium met als titel ADHD en Voeding: nieuwe kennis, nieuwe kansen! 

Van de website van de Radboud universiteit.

Onderzoek effect Ritalin op brein

In Nederland slikken ruim 40.000 kinderen met ADHD, een angststoornis of depressie Ritalin of Prozac, terwijl niet bekend is hoe deze geneesmiddelen inwerken op jonge hersenen. Daarom is onderzoek gestart dat de effecten op het jonge brein moet aantonen.

Het is bekend dat Ritalin en Prozac boodschapperstoffen (neurotransmitters) in de hersenen beïnvloeden. Omdat Ritalin dopamine (o.a. betrokken bij concentratie) neutraliseert, blijft die langer actief. Hierdoor kunnen kinderen met ADHD zich beter concentreren.

Minder verslavingsgevoelig
Het kan zijn dat Ritalin nog andere effecten heeft op met name jonge hersenen. Uit eerder onderzoek is gebleken dat kinderen die zijn behandeld met Ritalin later minder vaak in aanraking komen met politie en justitie. Ook blijken ze minder gevoelig voor verslaving. Wel zouden ze misschien vatbaarder kunnen worden voor angststoornissen en depressies.

Twee studies
Twee nieuwe studies proberen de (lange-termijn)effecten van Ritalin en Prozac op de jonge hersenen in kaart te brengen. De studies zijn onderdeel van een groot onderzoeksproject gericht op de effecten van psychotrofe stoffen (drugs en geneesmiddelen) die invloed hebben op de hersenen. Uiteindelijke doelstelling is te komen tot een betere diagnostiek en behandeling. Er doen drie instellingen mee: het AMC, De Bascule (academisch centrum voor kinder- en jeugdpsychiatrie) en Triversum in Alkmaar.

Bron: GGZNieuws, www.balansdigitaal.nl

Scholen kunnen niet meer om de NIEUWE KINDEREN heen

Vandaag deel ik graag een blog artikel van Mireille van Rijn van haar blog via haar website: http://www.nieuwetijdskind.com/

indigo kind
Steeds meer nieuwetijds-kinderen laten zich zien

Steeds meer nieuwetijds-kinderen laten zich zien en pikken het niet meer. De nieuwe kinderen spiege­len omgeving door ‘ander gedrag’, anders denken en vooral anders handelen. Als nieuwetijdskind, spiritueel medium en moeder van een nieuwetijdskind mocht ik een deur openen. In oudergesprekken kwam naar boven dat het ook de school is opgevallen dat mijn kind toch iets anders is dan gemiddeld. Als ‘nieuwetijdsmama’ kon ik uitleggen wat er werkelijk met mijn kind en anderen kinderen aan de hand is. Ze zijn allemaal zo verschillend en toch hebben ze zoveel overeenkomsten dat je soms de verbanden over het hoofd ziet. Wij moeten ontwaken.

Naar aanleiding van gesprekken met leerkrachten en met andere en in samenspraak met school is het idee gekomen om informatie te verschaffen door mid-del van een informatieavond/workshop. Dit werd georganiseerd op de scholen in mijn woonplaats. De avonden waren succesvol. zitten vaak met hun handen in het haar. Het zijn nog geen bespreekbare onderwerpen op een consultatiebu­reau of bij de huisarts. Waar kunnen zij terecht? Her en der neem ik in dit artikel als voorbeeld ‘mijn innerlijk kind’ om u een dieper en beeld en belev­ing te kunnen bieden van wie deze kinderen kun­nen zijn. Mijn hart opent zich en voelt gloeiend aan om u een tipje van deze beleving te mogen bieden, zodat ook uw hart hiervan zal mogen openen.
 
Veel voorkomende herkennings­punten
Als ik met leerkrachten spreek over de bijzonder pure en vaak al wijze kinderen, komt er duidelijk naar voren dat sommige kinderen letterlijk zo bij je naar binnen kijken. Ouders komen ook met thema’s als: mijn kind ziet overledenen en praat er mee. Kinderen kunnen hun ouders met een mond vol tanden laten staan door ‘eigen-wijze’ opmerkingen. Ze stellen vragen en daar volgen weer diepere vragen op. Vooral het waarom van het waarom willen weten. Zij zeer gevoelig en kunnen emotioneel reageren. Discalculie, , zijn ook voorkomende kenmerken bij nieuwetijd­skinderen. Dit is geen beperking maar een gave. Het intellect van een dislect functioneert net even anders. Het neemt de dingen anders waar, maar is daarom niet minder waardevol. Het zijn beeld­denkers. ADHD wordt snel verward met een kind dat alleen maar hoogsensitief is maar niet erkend. De diagnose is vaak te snel gesteld. Let dus goed op of het kind echt ADHD heeft of dat het wellicht veel trekjes van een hoogsensitief kind heeft. Daarnaast zijn er veel simpele trucjes om ADHD kinderen rustiger en geconcentreerder te kunnen laten werken. Wat ik opmerkte uit een gesprek en ook werkelijk voel bij verschillende leerkrachten en als heel belangrijk aan wil tippen, is dat een leerkracht naast hetgeen er als leerkracht is geleerd en wordt geacht, er naar het gevoel geluisterd mag worden.
De nieuwe kinderen zeggen rake dingen op een zeer confronterende manier. Ze doorzien veel. Vaak hebben zij een bredere interesse dan gemiddeld en gaan zij in hun beleving diep op dingen in. Ze gaan  meer in de stof op. Ze hebben ook sterk de behoefte aan diepere en bredere uitleg over de stof. Ook kunnen ze juist erg in zichzelf zijn, of enorm aan­hankelijk zijn. Tenminste, als ze zich eenmaal veilig voelen. Het mooie is dat de nieuwe kinderen vaak zelf met slimme en eigenlijk simpele, logische oplossingen komen. ‘Nee’ is een woord dat ze niet graag horen. Deze kinderen denken in mogelijkhe­den, niet in beperkingen. Ze zijn erg gevoelig voor emoties die anderen om zich heen hebben en rea­geren hierop alsof het eigen emoties zijn. Zij weten nog niet dat dit de emoties van anderen zijn. Zij voelen feilloos sferen aan. U kent het wel: u loopt een kamer binnen lopen met een bepaalde stem­ming. U voelt zich erg prettig en u loopt de ruimte binnen, proeft de sfeer en wordt daarin meegenomen. U kunt daardoor heel onrustig wor­den, of juist heel blij. U kunt feilloos aanvoelen of er bijvoorbeeld net ruzie is geweest in de ruimte, want het is maar net welke stemming er hangt. Hierdoor kunt u het ene moment nog heel vrolijk zijn en ineens omslaan naar neerslachtigheid of juist heel vrolijk in de stemming (energie) mee­gaan. Kinderen die hoogsensitief zijn, hebben dit vele malen sterker. Sterker dan onze sensitieve beleving. Hun frequentie is verfijnder afgesteld. Hun sensoren zijn zo sterk ontwikkelt, daar hebben wij volwassen geen echt idee van. Als medium en hoogsensitief persoon heb dat zelfs niet. Wel heb ik een diep vermoeden en zielsherinnering vanuit mijn ‘zielsbibliotheek’.

Huilbaby’s zijn vaak een teken van een supersensi­tief kind. Zij reageren op bijna iedere verandering en stemming van ouders en omgeving. Deze baby’s willen vastgehouden worden, tegen je aan zitten. Inbakeren lijkt dan een oplossing, of het kind in een draagdoek tegen je lichaam dragen. Ook kun je een hangmat in de box maken en het kind ingebakerd erin leggen. Ze willen je geur bij zich hebben. Dus een (schoon) gedragen t- shirt doet ook wonderen. De ontwikkeling van baby naar peuter naar kleuter, enzovoort, verloopt in een versneld proces. Ze kunnen in zeer korte tijd, kruipen, lopen en praten en hebben bijvoorbeeld heel vroeg al een grote en brede woordenschat. Maar ook van hun zinsbouw kunnen we versteld staan. Of van andere bijzonder opvallende talenten. Mijn generatie en de generaties voor mij zijn de voorlopers en pioniers van de nieuwe kinderen. Het kan ook niet anders. Hoe zouden openingen gecreëerd kunnen worden voor de nieuwe kinderen, hoe kunnen zij begrepen en erkend worden, als er geen voorlopers met die ervaringen zijn geweest?

Voorbeeld van mijn eigen innerlijk kind
Om u levende voorbeelden te geven van wat er in een nieuw kind om kan gaan, geef ik u een voor­beeld uit mijn eigen ervaring. Ik was een dromer met duim in de mond. Ik vond school tot wat nu groep 3 heet, wel aardig. Daar was het onderwijs voor een deel spelend, er was een lichte vrijheid. Maar alras moest ik een structuur in. Ik voelde mij van mijn vrijheid beroofd. Ik wilde spelen, buiten zijn, het echte avontuur beleven. Ik vond het zonde van mijn tijd en vroeg mij af waarom school bestond, wat de functie van school moest zijn. In groep 4 werden wij in groepjes geclassificeerd. In groep 1 waren de leerlingen die, zoals het genoemd werd, ‘zwakker’ waren. Groep 2 was ‘gemiddeld’ en in groep 3 zaten de ‘toppertjes’. Ik hoorde net niet bij groepje 3. Balen als kind, want we willen allemaal graag presteren en iemand zijn. Tenminste, ‘hsp-ertjes’ (hoog sensitieve persoont­jes) hebben sterkere behoefte aan erkenning. Ze hebben duidelijk een eigen wil en weten hun eigen weg. Dat weten we nu. Wat deed de leerkracht van mijn groep? Zij gaf de meeste aandacht aan groep 3, althans zo was mijn beleving. Wat deed ik als hoog sensitief kind, dat zag hoe iets in elkaar stak en die waarheden en niet waarheden zag? Ik dacht bij mezelf: als dat spelletje zo werkt, doe ik er niet meer aan mee! Bekijk het maar!
Dislecten zijn beelddenkers
Als kind besefte ik niet wat de consequenties hier­van zouden kunnen zijn. Jammer, dat ik op die leeftijd nog niet kon verwoorden hoe ik dit beleefde. Maar zo werkt het brein van een jonge hsp-er. Vooral jammer was dat de leerkracht, de school en ouders dit niet wisten of in de gaten had-den dat mijn gedrag een stil protest was. Zo bordu­urde ik in mijn eigen wereld door op de vraag van mijn leventje: wat doe ik hier? De les was veel te uitgebreid, er was herhaling na herhaling. Het was saai en ik hield de concentratie niet vast en droomde steeds verder weg.
kind-in-boom

Roep om herkenning
De nieuwe kinderen vertellen vanuit met hun gedrag in reacties naar jou waar jij in zit of mee zit en hoe jij in je vel zit, de kunst is dan om dit te kun­nen en durven spiegelen. Zij spreken als oude wijze mensen. Zij vervelen zich snel in de lessen. De lessen gaan voor hen te langzaam, ze zijn snel toe aan nieuwe stof en vooral uitdagingen. Veel van deze kinderen zijn hoogintelligent, zij dit niet is wat wij hoogbegaafd noemen. Wat ook weer niet wil zeggen dat als een kind hoogbegaafd is, het geen nieuwetijdskind is. Met hoogintelligent wordt bedoeld dat de intelligentie een vorm heeft die je niet standaard voor ogen hebt. Haal het talent op speelse wijze naar boven, bekijk welke talenten het kind heeft en waar het kind plezier in heeft. Laten we het zo stellen: erken hun intelligentie en hun haarscherpe intuïtie. Bekijk eens hoe slim iets eigenlijk bedacht is? Heb je daar zelf al eens aan gedacht? Of zit je nog vast in je oude patroon. Wat een genot eigenlijk en een geschenk dat wij van hen zoveel mogen leren en ontvangen. De nieuwe kinderen laten eigenlijk alleen maar zien wie wij (ook) zijn. Het enige wat zij terug vragen is dat ze serieus worden genomen, erkend worden en stim­ulans en begeleiding krijgen in wat wij door leefti­jd al weten. We zijn met elkaar een nieuw systeem aan het ontwerpen terwijl we het misschien nog niet helemaal doorhebben. Zij weten vaak zelf ook al heel goed wat ze willen. Hebben behoefte aan veel informatie, stellen diepgaande vragen en daar stellen ze ook weer vragen over, hebben een brede nieuwsgierigheid.

Meervoudige intelligenties
De nieuwe kinderen laten zich niet in de maling nemen. Die zien, voelen, beleven en ervaren alles in waarheid. De waarheid weten zij vanuit hun ziel. De ziel is onze bibliotheek. De bibliotheek van hoogsensitieve kinderen is meestal behoorlijk gevuld. Daaruit is ook deels de meervoudige intel­ligentie ontstaan.
Volgens de Amerikaanse hoogleraar Howard Gardner zijn er negen verschillende intelligenties :
1. Verbaal-Linguïstische intelligentie: de persoon is ‘woordknap’.
2.Logisch-Mathematische intelligentie: ‘rekenknap’
3. Visueel-Ruimtelijke intelligentie: ‘beeldknap’
4. Muzikaal-Ritmische intelligentie: ‘muziekknap’
5.Lichamelijk-Kinesthetische intelligentie:
‘beweegknap’

6. Naturalistische intelligentie: ‘natuurknap’
7. Interpersoonlijke intelligentie: ‘mensenknap’
8. Intrapersoonlijke intelligentie: ‘zelfknap’
9. Existentiële intelligentie: ‘knap’ op het gebied van de kosmos, het bestaan en de zin van het leven.
Dit gehele pakket aan intelligenties wordt ‘meer­voudige intelligentie’ genoemd. Wanneer we het over intelligentie hebben, denken de meeste vol­wassenen in eerste instantie aan de eerste en/of de tweede intelligentie uit het rijtje hierboven. Maar de andere intelligenties die Howard Gardner benoemd heeft zijn óók intelligenties. Heel vaak ligt de intelligentie van de nieuwe kinderen juist op die gebieden. En zeker de negende vorm is bij hen vaak aanwezig. Gelukkig kent men in het onderwi­js inmiddels deze term en hebben steeds met leerkrachten in de gaten dat kinderen op verschil­lende vlakken intelligent kunnen zijn. Het onder­wijs heeft inmiddels door dat kinderen steeds sneller alles begrijpen, dingen razendsnel oppakken. Er is door de vernieuwde systemen meer ruimte voor het individu gekomen. Daar mogen de scholen die dit door hebben echt mee op hun borst slaan.

Existentiële intelligentie
Deze intelligentie is er nog niet zolang geleden aan het rijtje toegevoegd. Existentiële intelligentie heeft te maken met de kosmos, maar ook met de zin van het leven. Filosofen en spirituele leiders zouden deze intelligentie bezitten en mensen met belang­stelling voor religie. En hier hebben we een heel belangrijk punt mee. Als kind werd ik diep geraakt door de verhalen van de pastoor die op school kwam vertellen. Nu kon hij uitstekend vertellen en ons helemaal meenemen in zijn verhalen. Toch was ik uitzonderlijk geïnteresseerd in de Bijbelse ver­halen over vroeger en . Over de boodschap­pen die hierin werd uitgelegd dacht ik dieper na dan ieder ander normaal kind. Ik kon er in op gaan en beleefde het op mijn manier helemaal mee. Ik kon er weken mee bezig zijn, iets dat als 8 of 10- jarig meisje niet echt standaard of normaal wordt gevonden lijkt me, zeker niet in de begin jaren ’80. Ik was ontsteld van de verhalen. Dat iemand gestorven was aan het kruis! Ik begreep de logica niet en vond het zo ontzetten dom, dat de wereld nog steeds zo dom was als in de tijd van Christus. Er is iemand voor onze zonden gestor­ven? We weten de boodschappen achter de ver­halen, hoe kon dit? In de wereld was nog steeds geen vrede? Trouwens wie doet dat, waarom sloeg hij niet terug? Waarom vocht hij niet? Nu besef ik
dat er niets sterkers en krachtiger is dan wat hij deed. Er is geen spreker die een zwijger overtreft, alvorens hij overal gesproken heeft, overal zijn woorden heeft gezaaid, zijn boodschappen heeft gezonden. Er zat niets anders op dan zich over te geven aan zijn missie, te sterven aan een kruis, niet te vechten maar geestelijk krachtig vol in te zijn. Dan heb je wel lef! De nieuwe kinderen van nu zijn niet veel anders dan ik was. Ze hebben onze steun en rechtvaardigheid nodig.

Ze hebben een boodschap
De groepering nieuwetijdskinderen met nummer 9 in het rijtje is een heel belangrijke erkenning voor ons allemaal. Deze kinderen hoeven niet per se een spiritueel leider, boodschapper of wat ook te wor­den. Laat ze vooral puur zichzelf zijn, zichzelf ontwikkelen. Help ze zichzelf te zijn in vol vertrouwen in de mensheid die zij in hun dichte omgeving hebben. Biedt hen de geborgenheid, de gelegenheid zichzelf te kunnen ontplooien, te ont­dekken en zich te mogen ontwikkelen met al hun talenten in de meest mooie combinaties met al die bijzondere intelligenties. Veiligheid en geborgen­heid, emotionele veiligheid is hun basis. Leer ze dat ze zich wapenen vanuit respect, vanuit een respect voor zichzelf opkomen, vanuit respect in groepen zijn, in samenlevingen zijn. Probeer individueel te ontdekken wat hun talenten zijn, wie ze zijn, en wat ze nodig hebben. En vooral hoe we ze dat kun­nen bieden. Als onderwijs, als ouders, als vrienden als voorlopers en volwassenen. Wat heel belangrijk is. Zij hebben een boodschap. Als je als kind op de aarde gelanceerd wordt en je vanuit je diepe zielsh­erinnering mee mag doen aan het leven, begrijp je niet wat er gebeurt. Dit klopt niet, denkt zo’n kind. Dit is niet hoe het hoort, dit is niet hoe ik het mij herinner. Daardoor worden deze kinderen angstig. Wat klopt er dan niet?
nieuwe tijdskind-aarde
ze hebben een boodschap!

Begrip
Moet u zich voorstellen, of wellicht herkent u zich hierin. Kom je uit een gelukzalige energie op ziel­sniveau, dan krijg je een cadeautje, dat is dat je naar de aarde mag. Je mag hier jouw taak volbrengen en ervaren in alle materie hoe de aarde is en wie zij zijn in menselijk lichaam. Je vergeet tijdens je zie­lenreis onderweg wie je was en waarom je hier komt. Maar jouw zielsbibliotheek weet het nog wel. Je wordt ontwaakt en groeit op. Dan mag je op een bepaald moment naar school. Mensen leren jou hoe alles werkt en toch klopt het niet met wat jij vanuit je ziel weet. Het is niet in waarheid, het is niet de gelukzaligheid die jij beleefde uit de energieën waarvan jij kwam. Dan bezit je een bepaalde mate van intelligentie en je hebt de nieuwe manieren van denken al in je systemen en blauwdruk ontwikkeld. Jouw zintuigen zijn al velen malen verder ontwikkeld dan een generatie
voor jou. Vinden wij het gek dat zij in angst zullen verkeren. We leggen hen iets uit wat een leugen en illusie is. Ons is gevraagd ons aan te passen aan een systeem. Wij vragen dit opnieuw aan hen. Misschien is het een idee om ons aan te gaan passen aan hun systeem? Hoe kun je dan van hen verwachten dat zij het nog begrijpen? Je raakt toch compleet gehersenspoeld? Deze wereld is niet vre­delievend, terwijl waar je op zielsniveau vandaan komt, de energie wel zo is. Deze kinderen weten heel goed hoe het zit wanneer mensen niet in waarheid zijn. Ze kunnen er al helemaal niet tegen als er ‘gelogen’ wordt, als ze zoet gehouden wor­den uit gemak en het lastig vinden van al die vra­gen die ze stellen en betutteld worden met kletspraatjes. Al zij niet serieus genomen worden door ouders, leerkrachten en begeleiders, raken zij in de war. Het is de omgedraaide wereld.

Oproep
Vraag eens door wanneer u een nieuwetijdskind tegenkomt. Er lopen er meer rond dan u bewust bent. Vraag dan door op wat u vraagt. Onderzoek de logica en de gedachtegang van het kind. U kent het spreekwoord: dronken mensen en kinderen spreken de waarheid. Deze kinderen dragen straks onze wereld, dragen de nieuwe maatschappij. Het is een gunst, het is een cadeau dat wij volwassenen wakker geschud worden door deze pure wijze kinderen ieder uniek in zijn of haar zijn. Hun gereedschap en hun ‘wapen’ is hun veelzijdige intelligentie. Hierdoor kunnen wij theoretisch ook niet meer om hen heen. Dit is onze kans de wereld mooier te maken: Uw wil geschiede, uw koninkrijk kome zoals in de hemel? Hoe lang zeggen we dat al tijdens gebed? Weet u wel wat u zegt? Het is nogal een ‘mantra’! Hoe bijzonder en logisch zit de natu­ur en schepping toch weer in elkaar. Het is zo ver­fijnd en afgestemd tot in de diepste cel en energie, dat het volgens plan en proces loopt. De voorlopers en pioniers hebben al diverse paden bewandeld. Zij hebben hun aardse ervaringsinformatie ver­gaard om te kunnen weten, te kunnen vertellen en begeleiden. De kinderen met deze brede intelligen­ties waar we niet om heen kunnen, nu is aan ons de invulling en het doel! Dus wat gaan we doen? Vrienden worden met onze nieuwe kinderen en op naar de nieuwe aarde. We grijpen deze uitdaging en gaan ermee aan de slag…. Wat wij zaaien zal op een dag worden geoogst.

©2011Mireille van Rijn Gepubliceerd: oktober 10th, 2011