dinsdag 24 mei 2011

Aandachtig leven met hooggevoeligheid

Hooggevoeligheidsdeskundige Susan Marletta-Hart stelde een praktisch boek samen, met een cd vol meditaties en oefeningen die hooggevoeligen helpen hun ware kracht te vinden.

Tekst en cd vormen een aanvulling op het succesvolle 'Leven met hooggevoeligheid'. De informatieve tekst over hooggevoeligheid wordt geïllustreerd met korte ervaringsverhalen en aangevuld met concrete oefeningen. Zowel de oefeningen als de meditaties op cd hebben een zeer positieve uitwerking op hooggevoeligen en ondersteunen ze in hun zelfvertrouwen.

Een bemoedigend boek in het leven van ieder die zichzelf als hooggevoelig heeft herkend.

Susan Marletta-Hart volgde een opleiding in shiatsu, Chinese drukpuntmassage. Daardoor ontdekte zij haar hooggevoeligheid, waarover zij vervolgens verschillende boeken schreef. Zij woont en werkt in Zwitserland, maar geeft ook in Nederland workshops en trainingen voor hooggevoeligen. 


NBD|Biblion recensie
Wanneer mensen veel prikkels van buiten krijgen, kunnen ze rusteloos worden. Energie lekt weg en dit kan uiteindelijk leiden tot burn-out. Hooggevoelige mensen zijn hier extra gevoelig voor. Zij nemen meer prikkels waar en nemen meer informatie op uit hun omgeving dan anderen. Vele hooggevoeligen ervaren een dagelijkse worsteling met heel alledaagse activiteiten en ontmoetingen. In dit boekje worden verschillende aspecten van deze worsteling toegelicht, aangevuld met korte ervaringsbeschrijvingen. Beschreven oefeningen maken het bovendien mogelijk beter om te leren gaan met het verwerken van de vele prikkels. Door de algemene aard van de beschrijvingen en oefeningen kan het boekje ook gebruikt worden door iedereen die meer behoefte heeft aan innerlijke rust. Het boekje heeft een afwijkend vierkant formaat. Met cd met daarop twee uitgebreide meditatie-oefeningen van elk een half uur.

(NBD|Biblion recensie, B. de Leeuw)


U kunt het boek hier bestellen.

zondag 15 mei 2011

De magie van 'n natuurkuur

Post van mijn (hooggevoelige) vriendin Kristen.  Kristel Bruynseels heeft een zoontje (7) en vormt samen met partner Koen en zijn dochter (16) en zoon (14) een patchworkgezin. 



Ooit, nog voor er kinderen, werk, huishoudelijke en andere verplichtingen waren, vond je ZIN IN MEER-experte Kristel zo rond middernacht wel eens op de vochtige bosgrond. In het zachte mos en onder het bladerendak slorpte elke cel van haar lichaam de magie van de natuur op... 
 
Het is bijna middernacht. Ik lig op de rulle bosgrond en voel de wind langs mijn benen gaan. Hoog boven mij dansen de bladeren in de bomen en nog hoger vertellen tientallen sterren me dat de wereld zal blijven draaien, los van al onze zorgen, ons verdriet en onze probleempjes. De geur van nat mos brengt me terug naar beneden, in het hier en nu. We krijgen de opdracht het bos te groeten en te vragen of we welkom zijn. Ik vind dat een beetje gek, maar ik sluit mijn ogen en hoor, ruik en voel. Plots ben ik me bewust van een gigantisch levend iets rondom mij. Het lijkt wel alsof ik de wormen onder de grond kan voelen kruipen, het sap in de bomen hoor stromen en de aarde haar verse geur aan mij afgeeft. Ik vraag het bos heel plechtig of ik welkom ben. Het wordt muisstil, windstil, alles houdt zijn adem in en dan... een nachtegaal! Ik krijg een energieopstoot die maakt dat ik amper nog kan blijven liggen. Het bos heet mij welkom, jippie!! 


Nee, ik ben niet naakt gaan dansen bij volle maan, maar ik heb die zomer wel elke week opnieuw de magie van de natuur opgeslorpt tot in elke cel van mijn lichaam. Magie en natuur dus. Daar is in wezen niets raars aan. We zijn het alleen een beetje verleerd, een beetje vergeten zelfs. 


De natuur laadt je nochtans écht op als je je durft overgeven aan haar. Weet je nog hoe je als kind een beek doorwaadde en het water in je laarzen liep? Hoe het sap van de braambessen je vingers paars kleurde? Hoe je onder de modder kwam te zitten en je je daar helemaal niks van aantrok? Hoe je in het gras ging liggen, de kriebelbeestjes over je hiel liet kruipen en de zon sproeten toverde op je snoet? Nu betalen wij voor massages, modderbaden, regendouches, zonnebanken en meditatie-oefeningen.

De aarde heeft een trillingsfrequentie die helend is voor het menselijk lichaam. Onze cellen zijn daarop afgestemd. Alle elektronica die ons zo efficiënt doorheen de dag helpt, heeft een trillingsfrequentie die te hoog ligt voor onze cellen. Dat put ons uit. Gewoon buiten in het gras gaan liggen geeft je tegelijk rust en energie. En het kost niets!


En waar zit dan de magie? Die zit in het net een tikje intenser voelen, horen, zien, smaken... In het besef dat ook wij ‘de natuur’ zijn. (We zijn toch geen robots?) Dat we verbanden kunnen zien, acties en reacties, delen en gehelen en vooral een diepe vreugde kunnen voelen om het leven zelf. En nog veel meer. De schijnbare toevalligheden die maken dat de puzzel in elkaar valt. Die glimlach van een vreemde net wanneer je in een dip zat. Het aan iemand denken een fractie voor hij of zij je opbelt. De naam van de pasgeboren baby vragen en hem door je hoofd horen flitsen vooraleer je hem ‘echt’ hoort. Magie zit overal, maar bij uitstek buiten, in de natuur en binnen, in onszelf.


Ik geef toe, je gaat al hard moeten zoeken wil je me vandaag nog ‘s nachts in een bos vinden. Want er zijn kinderen, werk, huishouden, verplichtingen, het hele halleluja. Net daarom heb ik me ondertussen een vuurschaal gekocht, zodat ik in de zomer bij het vuur kan zitten en diep vanbinnen weten wat belangrijk is en wat niet.

En ik lees ‘Brida’ van Paulo Coelho. Wanneer ik dat boek lees, dan voel, hoor, ruik en smaak ik het weer: het bos en de magie. 


Ik nodig je uit.

Kristel

http://www.zininmeer.be/articleNL/gezond-en-gelukkig/zin-in-meer-experte-kristel/de_magie_van_n_natuurkuur.aspx

vrijdag 6 mei 2011

Genieten van een optreden van “Abba the Show”

 

Vandaag deel ik graag een post met je van Jos Leendertse, de HSP Coach. (http://www.escensus.nl)


Na een aantal weken hard werken en diverse tegenvallers had ik het vorige week helemaal gehad. Ik kreeg het koud, hoofdpijn, sliep slecht en vond het moeilijk om afstand te nemen van mijn werk en me te ontspannen. Waarschijnlijk zat er ook wel iets van griep of verkoudheid bij maar ook dat is vaak een signaal van vermoeidheid. Gelukkig had ik enkele weken geleden samen met mijn vriendin wat leuke dingen gepland waar ik me al een tijdje erg op verheugde. Één daarvan was het optreden van “Abba the Show” in de Heineken Music Hall in Amsterdam.

Ooit heb ik een uitnodiging voor een ander optreden afgezegd omdat ik toen van mezelf wist dat ik niet tegen de drukte en het geluid kon. Ondanks mijn leerproces de afgelopen jaren had ik nog niet zoveel drukte en geluid meegemaakt en was ik toch ook wel benieuwd hoe dit zou verlopen en of ik mijn eigen grenzen zou tegenkomen. De avond was geweldig. We hebben ontzettend genoten. De grote hoeveelheid mensen deed me niets en ik kon heerlijk genieten van de muziek en de sfeer. Wat een verschil met vroeger. Allemaal verschillende mensen die ieder op hun eigen manier van het optreden genoten en net als wij steeds meer meegingen met de muziek. 

Als coach maak ik heel bewust mee wat dit allemaal met mezelf doet en elke ervaring gebruik ik om mijn vaardigheden en aanpak bij coaching verder te ontwikkelen. Ik was dan ook heel blij om te ervaren dat ik kon genieten van alles om me heen zonder me af te schermen.

Vaak lees of hoor je dat je je als hooggevoelig persoon moet afschermen van je omgeving. Dat heeft als nadeel dat je je zelf ook afschermt voor anderen en in je eigen coconnetje leeft. De methode die ik gebruik in mijn coaching is er op gericht dat je je juist bewuster wordt van je omgeving, je eigen gevoel sneller herkent en hiermee beter leert om te gaan.

Om beter te leren omgaan met je zintuigen pas ik vaak zelfhypnose toe. Je maakt dan onder mijn begeleiding een virtueel dashboard in je hoofd waarmee je alle zintuigen kunt bijregelen. Dit lijkt ingewikkeld maar doordat het onder zelfhypnose gebeurt zorgt je onbewuste er voor dat het automatisch verloopt. Hieronder lees je een korte reactie van één van mijn klanten.

Beste Jos,

Onlangs, heb jij in verband met mijn bovenmatige gevoeligheid qua horen, zien en voelen mij in trance gebracht en een paneel in mijn onbewustzijn geinstalleerd. Dat paneel bevat o.m. volumeknoppen voor horen, zien en voelen, die ik kan reguleren en een zgn. chunkknop die ook gereguleerd kan worden.
Ik vond / vind het heel fijn dat je dit paneel bij mij hebt willen installeren en heb er veel baat bij. Dank!


Hartelijke groet, Marielle

Zelfhypnose kan ik je via dit bericht niet laten ervaren maar wel een andere oefening die je kunt toepassen als je last hebt van geluid:

  • Je merkt dat je last hebt van het geluid
  • Concentreer je dan op een plek tussen je oren en stel je voor dat je daar zelf staat
  • Stel je nu ook eens voor dat je van binnen uit je hoofd naar de binnenkant van je oren kijkt en daar twee schuifregelaars ziet. Aan elk oor één
  • Je kunt deze schuifregelaars nu zo bedienen dat je je gehoor gevoeliger zet of juist minder gevoelig. Je zet ze nu minder gevoelig
  • Als je je oren hebt bijgeregeld stap je weer uit je eigen hoofd en merk je dat je minder last hebt van het geluid.

maandag 2 mei 2011

Begrijpen we elkaar eigenlijk wel?

Vandaag wil ik heel graag een blog post met je delen van uit haar blog Hooggevoelig is niet raar.

Communicatie met anderen is één van mijn grootste uitdagingen!  Omdat ik opgegroeid ben in een gezin dat volledig bestond uit hooggevoeligen, was mondelinge communicatie bij ons thuis blijkbaar niet zo'n prioriteit.  Met andere woorden: voor mijn ouders kon ik niet zo veel wegstoppen, ze hadden het zonder woorden ook wel door :-)
Nu mijn moeder langzaam richting 80 schuift, ben ik nog steeds voor haar een open boek.  En ook met mijn puberdochter zit ik op hetzelfde niveau.   


Dus waarom loopt die communicatie met de 'normale' buitenwereld dan zo stroef?


Geniet van de blog post van Karina.




Hoe komt het toch dat we elkaar zo vaak niet begrijpen? Spreken we dan niet dezelfde taal? Vanuit het Engels overgewaaide uitspraken als ‘Welk deel van nee begrijp je niet?’ wijzen erop dat zelfs een simpel ja of nee niet altijd overkomt zoals de spreker dat bedoelt en ook zou wensen,  natuurlijk. 

Om te beginnen is het zo dat de meeste mensen wel eens ja zeggen als ze nee bedoelen. Dat er ‘ja’ over je lippen komt wil nog niet zeggen dat je ook ‘ja’ denkt. Als je ‘ja’ zegt en ‘nee’ denkt, zit het er dik in dat je lichaam ‘nee’ tot uitdrukking brengt. Als we bedenken dat uit onderzoek is gebleken dat een boodschap slechts voor iets van 30%  uit verbale taalinhoud en maar liefst voor 70% uit lichaamstaal bestaat, zal duidelijk zijn dat je als ontvanger vooral de denkversie van iemands boodschap meekrijgt en niet zozeer wat hij nu feitelijk zegt. Als je dan ook nog HSP’er bent, is de kans heel erg groot dat de lichamelijke mededeling of de werkelijke intentie van de spreker, voor jou nóg zwaarder weegt dan voor iemand met een doorsnee gevoeligheid.

Het gaat nog verder. Niet alleen ‘luistert’ de ontvanger dus meer naar iemands lichaamstaal, hij luistert ook nog eens door zijn eigen filters. Misschien wíl je juist wel ‘ja’ horen, of juist ‘nee.’ Misschien verwácht je ‘ja’ te zullen horen, of ga je er zondermeer van uit dat iemand ‘nee’ zal zeggen. Tel het effect van de filter op bij de intentie achter de gesproken taal en je hebt een conflict. Zo simpel is dat.

‘Oké, oké, hij zei dan wel nee, maar ik weet dat hij in werkelijkheid ja bedoelde.’ Wie HSP’er is en dit leest kent zo’n soort uitspraak misschien wel van zichzelf. Je zult de eerste niet zijn. Invullen voor de ander is de meeste HSP’ers niet vreemd. Je hebt geleerd op je intuïtie te vertrouwen, en hoewel je daar in de regel goed mee zit, kunnen je de plank ook behoorlijk mis slaan. Of misschien zit je er níet naast, maar om zomaar iets voor iemand anders in te vullen is doorgaans toch niet zo’n best idee. In zo’n geval kun je beter even checken. ‘Ik hoor je nee zeggen, maar op de een of andere manier heb ik het gevoel dat je ergens toch ja bedoelt. Klopt dat, of vergis ik mij?’ Helderheid, vragen om verduidelijking kan heel wat misverstanden of erger voorkomen.

Vreemd genoeg kost het moeite om zo’n vraag te stellen. Ik heb het gevoel dat mensen zich schamen. Wat ik in dat opzicht vanuit mijn coachingpraktijk opmerk, is dat een HSP’er dat soort vragen lastig vindt. ‘Ja hoor, als ik dat vraag vinden ze me natuurlijk stom,’ zei Hannah. ‘Ik ben wel gek, dát ga ik niet vragen. Dan denken ze dat ik doof en achterlijk ben,’  reageerde Jordi toen ik hem voorstelde om dit soort vragen tot een gewoonte te maken. Zowel Hannah als Jordi waren bij me gekomen om beter om te leren gaan met hun hooggevoeligheid. Tijdens de coachingsessies kwam naar voren dat ze, zoals de meeste HSP’ers, snelle invullers waren. Daarbij waren ze ook onzeker en bang om fouten te maken, en wilden ze dat natuurlijk op geen enkele manier laten blijken. Hannah was vooral onzeker in haar persoonlijke relaties, terwijl Jordi, die op een succesvol advocatenkantoor werkt, er alles voor over had om partner te mogen worden, waardoor hij doodsbang was om op wat voor manier dan ook de indruk te wekken dat hij traag van begrip zou zijn, want een succesvolle advocaat is immers flitsend en snel. Zowel Hannah als Jordi raakten vaak betrokken bij misverstanden en conflicten, en ze begrepen niet hoe dan kon, immers, niemand was zo gesteld op vrede en harmonie als zij. Pas toen ze tot het inzicht kwamen dat je als HSP’er uitermate voorzichtig moet zijn met dat invullen, én dat het HSP-eigen is om een zwak zelfbeeld te hebben, konden ze aan de slag met de oefeningen die ik hen gaf. Ze leerden anders op hun intuïtie te vertrouwen waardoor ze zich zekerder gingen voelen. Wat ze ook gingen beseffen was dat vragen om verduidelijking juist een goed idee is – voor henzelf, maar ook voor degene die je een bepaalde boodschap wil overbrengen. Geen mens zal je dom vinden omdat je iets graag helemaal wilt begrijpen.
En degene die zich volledig mag uitspreken zal zich bovendien helemaal begrepen voelen. 

Niemand is gebaat bij een nare stemming, bij misverstanden of conflicten. Duidelijkheid nastreven is een goede manier om dit soort narigheid te voorkomen. Begrijpen en begrepen worden, dat is waar het uiteindelijk allemaal om draait.