maandag 29 maart 2010

Ontspannen tijdens de bijna-vakantie-hecktiek

http://www.sanctum.nl/Sanctum_Blog/Sanctum_Blog/Artikelen/2009/6/27_Vakantiestress_files/shapeimage_2.png

Het is bijna paasvakantie en niettegenstaande ik er enorm naar uitkijk om even weg te zijn van alle sleur ervaar ik vakantieperioden vaak ook als een stresserende tijd.  En blijkbaar ben ik niet de enige!

Ik deel graag een artikel van Linda Spaanbroek, motivatie-expert bij Alle Dagen Pauze.
Hik je ook dit jaar aan tegen de laatste fase voor je vakantie omdat die altijd met meer stress gepaard gaat dan je lief is? De afronding van projecten, je werk overdraagbaar maken voor collega’s, voor vervanging zorgen, nog even snel die vergadering om teveel vertraging door afwezigheid te voorkomen……..De laatste periode voor de vakantie is vaak zo hectisch dat je met een halve burn-out in de auto of het vliegtuig stapt. Als je in het onderwijs werkt is de bijna-vakantie-hektiek misschien nog wel heviger dan voor mensen die op kantoor werken: proefwerkweek, rapportvergaderingen, eindejaarsfeesten en ‘tussendoor’ gewoon lesgeven…………..het volgt elkaar allemaal in een razend tempo op.

En dan is het lastig om een gevoel van stress onder controle te houden. Troost je, daarin sta je niet alleen! Ik ben eerlijk gezegd maar weinig mensen tegen gekomen die aan het begin van hun vakantie niet hoefden af te kicken van alle drukte.

Wanneer je stress hebt of een hoge werkdruk ervaart, lijkt het steeds moeilijker te worden om uit te rusten en te ontspannen. Sommige mensen krijgen zelfs slaap problemen ondanks het feit dat ze hartstikke moe zijn van alles wat op hun bordje ligt. Het is belangrijk om te zorgen dat je niet in zo’n negatieve spiraal terechtkomt. Zorg dus voor bewuste ontspanning. Een mini-meditatie kan je hierbij helpen.

Een mini-meditatie is uitermate geschikt om ook op razend drukke werkdagen even bij te tanken. Omdat je aan twee à drie minuten genoeg hebt, kun je een mini-meditatie zelfs doen tussen twee lesuren of vergaderingen in of op weg naar huis in de bus of de trein.

Dit zijn de acht stappen om de mini-meditatie uit te voeren:

Stap 1: zoek een plekje waar je ongestoord je ogen kunt sluiten.
Je wilt niet uit je mini-meditatie gehaald worden door een binnenstormende collega of de telefoon. Zoek daarom een plekje dat rustig is. Je kantoor of klaslokaal als de deur op slot kan en de telefoon even uit, de kelder of, mijn persoonlijke favoriet, gewoon op het toilet: klep naar beneden, deur op slot en niemand die jou de komende 2 minuten durft te storen!

Stap 2: ga ontspannen zitten.
Om te kunnen mediteren is het belangrijk dat je een ontspannen houding aanneemt. Het is nergens voor nodig om in Lotus houding te zitten, zolang je je lijf maar kunt ontspannen. Je kunt de mini-meditatie ook liggend doen. Maar voor deze beschrijving ga ik ervan uit dat je probeert op school een momentje voor de mini meditatie te vinden. In dat geval zul je ergens zitten. Zet je voeten rustig naast elkaar op de grond. Houd je rug ontspannen; enigszins rechtop maar niet pijnlijk kaarsrecht.

Stap 3: sluit je ogen

Stap 4: concentreer je op je ademhaling
Begin met het tellen van de je ademhalingen. Adem heel bewust in en uit via in je buik. Zorg dat je middenrif echt meedoet tijdens het ademhalen.

Stap 5: laat je gedachten voor wat ze zijn.
Het is een misverstand dat je tijdens een meditatie geen gedachten zou mogen hebben. Als je jezelf verbiedt te denken dan komen er juist alleen maar gedachten in je op. De kunst is om ze te laten komen en gaan. Laat de gedachten maar voorbij trekken alsof het wolken zijn. Oordeel niet over de gedachten die in je opkomen. Zodra je wat vaker geoefend hebt met mediteren wordt de stroom gedachten vaak vanzelf minder. Maak je niet druk over het feit of je het goed doet of niet. Er is geen goed of fout. Blijf je concentreren op je ademhaling.

Stap 6: word je bewust van je lijf.
Voel en ervaar hoe je lijf reageert op jouw ontspannen ademhaling. Probeer de ontspanning van je ademhaling mee te sturen naar alle spieren in je lijf. Voel hoe al je ledematen zwaarder worden.

Stap 7: kom rustig uit je mini-meditatie.
Adem nog een keer diep in en uit en open je ogen. Blijf nog een paar seconden zitten om na te genieten van de rust en het effect op je lijf.

Stap 8: stap met nieuwe energie terug in de drukte van je werk.
Als je een beetje geoefend raakt in het mini-mediteren dan lukt het zelfs tijdens een vergadering zonder dat iemand het aan je merkt! Uiteraard ga je dan niet met je ogen dicht zitten, (want dan denkt iedereen dat je in slaap gevallen bent), maar je kunt tijdens een vergadering wel 2 minuten naar je schrijfblok staren terwijl je in gedachten de oefening hierboven doet.
Heb je moeite met de mini-meditatie? Oefen dan thuis eerst een aantal keren met een langere meditatie. Dat geeft je lichaam en geest de gelegenheid te wennen aan het ontspannen ‘op commando’. Hierdoor wordt het steeds makkelijker om snel in de staat van ontspanning te komen die je het meeste profijt biedt van de mini-meditatie.

Veel ontspanning gewenst tijdens de bijna-vakantie-hecktiek!


woensdag 24 maart 2010

HSS - High Sensation Seeker

http://www.pe.com/imagesdaily/2008/04-17/hss041708_400.jpg

Elaine Aron maakt in haar boeken onderscheid tussen twee type persoonlijkheden, namelijk; sensation seekers (spanningzoekende types) en rustzoekers. 

De zogenaamde sensatiezoeker is iemand die altijd op zoek is naar een nieuwe, intense ervaring. De combinatie van hooggevoelig zijn én sensatiezoeker kan er voor zorgen dat je snel overprikkeld raakt, maar ook snel verveeld.

Je bent op zoek naar nieuwe uitdagingen, nieuwe mensen, maar je voelt je daardoor ook vaak gespannen en opgejaagd. Eigenlijk zou je je meer moeten terugtrekken en op tijd je rust moeten nemen. Je kan zeggen dat je met 1 voet op het gaspedaal staat en met 1 voet op de rem. Je wil harder, sneller, meer, tegelijkertijd geeft je lichaam signalen dat het nu even genoeg is.

De rustzoeker is iemand die rustiger is van aard. Je voelt je uitstekend op je gemak bij je kalme leven en neemt meestal geen impulsieve besluiten. Je leven is regelmatig, je doet de dingen in één keer goed, al ligt het gevaar op de loer dat je je te veel terugtrekt in jezelf. Je sluit jezelf soms teveel af van de buitenwereld.

In het boek “Leven met hooggevoeligheid” van Susan Marletta-Hart staat het volgende schema:
 
Sensatiezoeker
Rustzoeker
Hooggevoelig
Snel verveeld, snel overprikkeld. Eén voet op de rem, één voet op het gaspedaal
Rustig en beschouwelijk van aard, houdt niet van risico’s en drukte
Niet hooggevoelig
Nieuwsgierig en gedreven, snel verveeld, maar stoort zich niet gauw aan details
Niet bijzonder nieuwsgierig, niet impulsief, leeft het leven zoals het komt
 
Als je hooggevoelig bent en je herkent je in zowel de sensatie als de rustzoeker, heb je waarschijnlijk een goede balans gevonden tussen activiteit en rust.

maandag 22 maart 2010

Positieve kanten van Hooggevoeligheid

http://www.keesswart.nl/fietsreportages/fotograferenopdefiets/compositieperspectief_files/070601_0185%20klaproos%20in%20graanveld%20bij%20Pettoncourt.jpg
Wij Belgen zijn van nature vaak een volk van doemdenkers. Als we het hebben over hooggevoeligheid wordt dan ook vaak een opsomming gegeven van alle 'gevolgen' van HSP-zijn.  


Jammer want ik zie hooggevoeligheid als een talent, een kwaliteit. 

Ik maak dan ook met plezier een opsomming van de positieve kanten van dit talent:
  • Je voelt de sfeer/teneur in een gesprek goed aan en kan daarop inspelen
  • Je voelt iemands energiepeil goed aan en kan daar op anticiperen
  • In teams/gezelschap onderscheid je je zich vaak door je grote fantasie/verbeeldingskracht en onorthodoxe ideeën
  • Je krijgt onbewust veel informatie tot je, waardoor je goed op de zaken kan inspelen
  • Je kan diep ontroerd geraakt worden door kunst
  • Je signaleert snel dingen die mis (dreigen te) gaan.
  • Je hebt een groot gevoel van en voor rechtvaardigheid.
  • Je kunt goed luisteren en dingen horen die niet gezegd worden (tussen de regels door luisteren)
  • Je bent heel plichtsgetrouw en komt eigenlijk altijd je afspraken na.
  • Je kunt je goed inleven – je hebt een groot empathisch vermogen 
  • ... welke zou jij zelf nog aanvullen????

vrijdag 19 maart 2010

HSP en werk

http://www.susanmarlettahart.nl/images/hsp_werk.jpg‘Wat is mijn roeping?’ ‘Welk werk past bij mij?’ Voor veel mensen is dit een vraag die zij zich op zeker moment stellen. Voor HSP’s speelt dit misschien nog meer, omdat zij gevoeliger zijn voor bijvoorbeeld werkomstandigheden en van nature meer bezig zijn met zingeving. Sommige mensen weten al van jongs af aan wat ze willen en stevenen daar doelgericht op af. Voor anderen, waaronder veel HSP’s, is het een hele zoektocht om het werk te vinden dat bij hen past en dat goed voelt. Werk waarin je tot je recht komt en je talenten kunt benutten.
Zoektocht
De zoektocht naar passend werk kan er een zijn met verschillende zijstappen, en met vallen en weer opstaan. Het is hierbij de uitdaging je eigen pad te volgen en een evenwicht te vinden tussen je eigen behoeften en de eisen van de maatschappij. Veel HSP’s hebben hun eigen behoeften en sluimerende wensen onderdrukt. Ofwel uit een tekort aan eigenwaarde (‘dat kan ik toch niet’), ofwel om aan de verwachtingen van de buitenwereld te voldoen. Dan is het de uitdaging om toch naar je innerlijke stem te luisteren en hier gehoor aan te geven. Blijf dus vooral zoeken naar de voor jou meest geschikte baan en werkomgeving.
HSP in elk beroep
Van nature neigen HSP’s tot een meer adviserende rol. Dat wil niet zeggen dat je als HSP niet in de zakenwereld kunt zitten. Je kunt je intuïtie, creativiteit en sensitiviteit hier heel goed inzetten. Doe vooral wat voor jou goed voelt. Want hoe beter je jezelf voelt, zowel lichamelijk als geestelijk, hoe meer je voor anderen kan betekenen. Je hebt dan zowel privé als voor een werkgever veel meer te bieden. 

Werkomgeving
Tijd en omgeving zijn belangrijke factoren voor HSP’s. Zij functioneren over het algemeen beter in een wat rustiger werkomgeving, waarin er voldoende tijd is voor hun taken. Ook de werkomgeving is van invloed: zaken als geluid, licht, en werksfeer kunnen heel bepalend zijn voor het welbevinden van een hooggevoelige. Een hectische kantoortuin met veel herrie en stress is voor een HSP niet ideaal! Het is ontzettend belangrijk om ook met betrekking tot je werk en werkomstandigheden goed voor jezelf te zorgen. Wees je bewust van en accepteer welke factoren voor jou van belang zijn om goed te kunnen functioneren. Kom voor jezelf op en vraag gerust om een andere stoel, een rustiger werkplek of wat dan ook waardoor je je beter voelt op je werk. ‘Wie niet piept is gelukkig’, is het motto van veel werkgevers dus laat het weten als je niet tevreden bent of iets wilt veranderen!
Valkuilen
In welk beroep je als HSP ook werkzaam bent, er is een aantal valkuilen waar je voor moet waken. Om een aantal veelvoorkomende te noemen: - Faalangst. De angst niet goed genoeg te zijn, kan je danig in de weg zitten en je blokkeren. Probeer je te focussen op je kwaliteiten en op je successen: ‘Waar je je aandacht op richt, groeit’! - Perfectionisme. Je wilt het allemaal té goed doen en overwerkt jezelf. Bedenk dat een zeven ook een prima cijfer is. Het hoeft niet altijd een tien te zijn. Probeer het optimale punt te vinden tussen kwaliteit leveren en de benodigde inspanning. - Overprikkeling. Probeer tijdig je rust en ontspanning te nemen. Zelfs in stressvolle tijden kan het al helpen om je bv. een paar minuten terug te trekken en even diep en aandachtig te ademen. - Teveel medeleven. Jezelf verliezen in de problemen van anderen of andermans emoties overnemen. Dit komt vaak voor bij mensen die in de zorg werken. Neem op tijd je rust en oefen erin een professionele afstand te nemen en bewaren.
Keuzes maken
Veel HSP’s hebben moeite met het nemen van beslissingen. Je wilt zoveel, er zijn zoveel mogelijkheden die je aanspreken.... Het is daarom zaak je besluitvaardigheid te ontwikkelen. Beter een keuze maken en deze later bij moeten stellen, dan helemaal niet kiezen en blijven dralen en stagneren. Hierin is het heel belangrijk om een keuze die je niet brengt wat je verwacht of gehoopt had, niet te zien als falen. Van elke tegenslag leer je weer iets en het verrijkt je als mens. Tenslotte leer je vaak het meest van de dingen die verkeerd gaan: ‘Of je doet het goed, of je leert iets’!
Wat kan helpen bij het nemen van beslissingen is jezelf goed informeren. Blijf niet steken bij vermoedens over hoe iets zal zijn, maar vraag concrete informatie en praat met mensen. Dit zal je helpen in het beslissingsproces.
Tot slot
Zorg goed voor jezelf, accepteer en waardeer je zelf precies zoals je bent, met je kwaliteiten en je zwakke kanten en focus je hierbij op de eerste! Breng je eigen talenten en positieve kanten helder in beeld en benadruk deze naar je (potentiële) werkgever. ‘Binnen is buiten’: Hoe meer je jezelf waardeert en accepteert zoals je bent, hoe meer de buitenwereld dat ook zal doen! 

referentie artikel: http://www.hooggevoelig.nl/drupal6/hsp-en-werk

donderdag 18 maart 2010

Hooggevoelig?

http://www.healingbeing.nl/attachments/Image/Papaver(1).jpg
Een schitterend artikel door Kathleen Vereecken voor Libelle.

Toen Libelle me enkele jaren geleden vroeg een column te schrijven over de Gentse Feesten, stokte mijn adem. Mijn prachtige geboortestad aanprijzen was geen probleem, ik verdrink mijn toehoorders in de superlatieven als het gaat over ’mijn’ Gent, en ik meen er elk woord van. Maar de Gentse Feesten? Sorry, ik pas. Niet erg, zei Libelle, de column mocht lekker subjectief zijn. Fijn! Ik schreef dus over overvolle terrasjes waar ik met een wijde boog omheenliep. Over met mijn 1,57 meter in de massa staan, opgesloten tussen drankadems en zweetoksels. Over de vette geuren, de kakofonie van rock, dance, draaiorgeltjes en wereldmuziek. Over snakken naar het moment dat alleen nog ijverig bezemende vuilnismannen herinneren aan die tien dagen durende heksenketel.
Een lezeres nam het me niet in dank af. Ze stuurde een woeste e-mail met de kernachtige raad: ’Laat dat mens in het vervolg gaan vissen!’ Ik was verontwaardigd, maar eigenlijk had ze wel een punt. Gaan vissen? Hmm, een stuk aantrekkelijker dan de Gentse Feesten. Maar bij nader inzien misschien toch wat te saai voor mij (natuurlijk klimmen de vissers onder u nu vast boos in hun pen, ’t is ook altijd wat).

’Wat ís dat toch met jou?’

Alle gekheid op een stokje: jarenlang was dat rare kantje van mij een raadsel voor mezelf én mijn omgeving. Mijn familie en vrienden vinden mij waarschijnlijk iemand die graag praat met mensen, veel lacht en makkelijk contacten legt (kwatongen maken er waarschijnlijk een giechelende kletskous van, maar dat laat ik geheel voor hun rekening). Feit is dat ik een bloedhekel heb aan drukte en lawaai. Massa-evenementen, popconcerten, spitstreinen en -bussen, festivals, beurzen... De opsomming alleen al bezorgt me haast een appelflauwte. Fuiven en discotheken waren (en zijn) een marteling. In mijn tienerjaren ging ik er keer op keer naartoe, tegen beter weten in. Ik wilde niet het gevoel krijgen dat ik ’toch weer zoveel gemist’ had. En je wist maar nooit of de man van mijn dromen daar ergens rondliep. Terwijl mijn overenthousiaste vriendinnen zich uitzinnig amuseerden, veranderde deze praatgrage lachebek zienderogen in een zombie met een winterdepressie.
De pintjes die ze me als goedbedoelde troost toestopten, deden de avond op de koop toe steevast eindigen in een gefrustreerde huilbui. Als ze me dan vroegen: ’Maar wat ís dat toch met jou?’, kon ik alleen maar uitroepen: ’Ik wéét het niet!’
Later verzon ik keer op keer uitvluchten. De man van mijn leven had intussen mijn pad gekruist - níét op een fuif - dus daarvoor hoefde ik niet meer uit te gaan. En - ouder worden heeft écht wel voordelen - nu zeg ik gewoon waar het op staat. Ik kom niet, omdat het op voorhand een mislukking is. Ik kan er niet tegen. Wie mij kent, neemt het meteen van me aan. Wie me niet kent, kijkt ontsteld en niet begrijpend óf knikt zowaar met een glimlachje van (h)erkenning.

Hooggevoelig, ik? Nee toch!

Ik was blijkbaar in sommige opzichten een rare, en daar had ik me bij neergelegd. Tot ik in de loop van vorig jaar in de Fnac een titel zag die meteen mijn aandacht trok: ’Hoog sensitieve personen. Hoe blijf je overeind in een wereld die je overweldigt’.
Schutterig trok ik het boek naar me toe en keek schichtig om me heen of niemand me in het oog hield. Al fascineerde de titel me, ik voelde ook gêne. Weer zo’n zelfhulpboek voor mensen die denken dat ze een interessant probleem hebben. Ik sloeg het boek open en las. En las en las. Bij vrijwel elk woord, elke zin, leek de schrijfster, Elaine N. Aron, het over mij te hebben. Was ik echt hoog sensitief? Hooggevoelig? Welnee. Ik kon best tegen een stootje. Bovendien vond ik het ook een beetje aanstellerig klinken: ’ik ben zó gevoelig’. Terwijl ik mezelf al mijn hele leven een absoluut no nonsensetype vind. Ik schoof deze kwestie dus maar aan de kant.

Tot ik op een dag iets op het internet las over hooggevoeligheid. Ditmaal wilde ik er wel degelijk het fijne van weten. Misschien was het juist wél aanstellerig om te doen alsof ik er helemaal boven stond. Misschien hoorde bij een échte no nonsense-houding wel de bereidheid om mezelf eens aan een test te onderwerpen. Lastige momenten maar ook mooie kanten
Dat deed ik dus, zo eerlijk mogelijk. Met mijn score val ik net binnen de categorie ’waarschijnlijk hooggevoelig’. Waar ik bijvoorbeeld géén last van heb? Ik ben nogal goed bestand tegen pijn en stress, ik schrik niet zo snel, heb weinig last van cafeïne en ik vind veranderingen in mijn leven juist heel opwindend. Dus misschien ben ik hooggevoelig maar ik ondervind er niet zoveel hinder van. Bovendien heb ik ermee leren omgaan en geniet ik nu vooral van de mooie kanten. Ik ben uiterst ontroerbaar: naar de wolken kijken, of naar de regen op het asfalt, kan al genoeg zijn. Maar tranen van ontroering putten niet uit, ze geven me juist energie. In mijn professioneel leven - hooggevoelige mensen vind je naar het schijnt vooral in creatieve beroepen - voel ik me als een vis in het water. Ik mag, nee móét, mijn creativiteit de vrije loop laten wanneer ik boeken of artikels schrijf. Bovendien
werk ik thuis, waar ik het voordeel heb dat ik er het voor mij ideale (lees: meest rustgevende) werkklimaat kan creëren.

Jammer genoeg lijden sommige mensen wél onder hun hooggevoeligheid, en krijgen ze de indruk dat hun leven er helemaal door overschaduwd wordt. Vooral wanneer hun omgeving hen weer eens verwijt dat ze zich aanstellen, dat ze wat minder gevoelig moeten doen.

Vermoedt u dat u hooggevoelig bent?
U bent alvast met zo’n 15 à 20 op de 100 - mannen én vrouwen. En vermoedelijk was één van uw ouders (of misschien wel allebei) het ook. Bij mij klopt dat: als ik al hooggevoelig ben, dan is mijn moeder het in het kwadraat. Bij mij beperkt het zich grotendeels tot zintuiglijke gevoeligheid, bij mijn moeder gaat het een stuk verder. Van koffiedrinken na vier uur ’s middags slaapt ze ’s nachts niet, bij medicijngebruik is ze soms de levende illustratie van alle mogelijke bijwerkingen, en ook van stress weet ze meer dan haar lief is. Arme mama.

Schatje of bullebak
Ruwweg samengevat: wie hooggevoelig is, heeft meer tijd nodig dan anderen om zintuiglijke, emotionele of sociale prikkels te verwerken. Hun zintuigen werken daarom nog niet beter - hoewel bij de meesten één zintuig eruit springt - maar de signalen lijken dieper in te werken op hun zenuwstelsel, zowel positief als negatief. Veel hooggevoelige mensen (kortweg: HSP’s, ’hoogsensitieve personen’) hebben last van dingen die een ander nauwelijks opmerkt. Waarvan alweer akte. Een natte mouwrand, een plooi in het hoeslaken onder mij, de stem van Antje De Boeck (sorry, Antje), geritsel van een snoeppapiertje dat bij elke hap een beetje wordt opgeschoven, of - het allerergste - een smakkende tafelgenoot, daar heb ik allemaal fysiek last van. Ja, soms ben ik een ronduit lastig en onverdraagzaam mens, al doe ik vaak heel hard mijn best om mijn ergernis binnen te houden.

Mijn superzintuig is echter de neus. Als mijn neusvleugels zich opensperren, verschijnt er- altijd een lichte onrust in de ogen van mijn huisgenoten, want dan kan het twee kanten uit. Zal het alweer commentaar op zweetvoeten of vet ruikende haren zijn, of barst ik los in een extatische lofzang op de geur van eten, dennenbomen of de lavendel in onze tuin? Eén voordeel: bij twijfel over een gaslek of over de betrouwbaarheid van een kliekjesmaaltijd is het handig om mij in huis te hebben.

Tot slot - maar dat had u wellicht al begrepen: hooggevoeligheid is géén kwaal of ziekte. Het is een onderdeel van iemands persoonlijkheid, net zoals optimisme, brutaliteit, zelfverzekerdheid, verlegenheid enzovoort, dat kunnen zijn. HSP’s zijn niet per definitie angstige of verlegen mensen, twee eigenschappen die wel vaker in verband worden gebracht met hooggevoeligheid.

Schrijfster dezes behoort duidelijk tot de ándere groep, de 30 procent die juist extravert is. Een HSP kan net zo goed een lief, verlegen, onzeker meisje zijn als een grote, lawaaierige bullebak. Hoewel die eerste categorie misschien - hopelijk - net iets groter is. Niet eens zó raar

We moeten natuurlijk alles durven vertellen: het hele verhaal rond hooggevoeligheid is een beetje omstreden. Sommige psyschologen doen Elaine Aron’s verhaal af als pseudo-psychologie, als een hype of een modeverschijnsel. Natuurlijk is het waar - ze ontkent het trouwens niet - dat de test je maar bij benadering iets verduidelijkt. Er bestaan geen wetenschappelijk uitgekiende tests om hooggevoeligheid te meten en er is ook nooit veel onderzoek naar verricht.
Bovendien, zo menen de critici, dreigt het bij sommige mensen iets te worden waar ze, onzeker als ze zijn, een bepaalde status aan ontlenen. Alsof HSP’s een betere soort mensen zouden zijn. Onzin, natuurlijk.

Hoe het ook zij, Elaine N. Aron’s verdienste is dat ze veel mensen (h)erkenning geboden heeft. Alleen al daarom zijn haar boeken waardevol. En al is het misschien niet slecht om alert te blijven en niet in de val van narcisme en navelstaarderij te trappen, mij deed het alvast plezier te vernemen dat er op deze wereld heel veel rare types zoals ik rondlopen. En dat dat niet eens zo raar is als ik altijd heb gedacht.

woensdag 17 maart 2010

Zo maakt u uw organisatie hsp-minded

http://www.sochicken.nl/images/content/omgaan_met_hooggevoeligheid.jpg


Een op de vijf werknemers is hoogsensitief. Ze zijn als het ware de antenne van de afdeling. Geef ze de ruimte, en u krijgt er tomeloze inzet en creativiteit voor terug.

In 1986 ontdekte de Amerikaanse psycholoog en onderzoekster Elaine Aron de high sensitive person. Omdat deze hsp’s meer impulsen zoals sfeer, tijdsdruk, licht en geluid op hun radarscherm registreren, hebben ze sneller last van stress. Maar onder de juiste werkomstandigheden ontwikkelen hsp’s zich tot creatieve innovatoren die organisaties verder kunnen helpen. IntermediairPW vertelt u hoe.

Neem ze serieus
Hsp’s zijn uitgerust met extra ‘antennes’ waardoor zij meer prikkels uit hun omgeving registreren. Werken in een kantoortuin is daarom voor veel hsp’s een ramp. Wetenschappers hebben aangetoond dat het zenuwgestel het meeste lijdt onder ´storingen´ waar we geen controle over hebben: straatwerkers onder het kantoorraam, een smakkende of neuspulkende collega… Ook spanningen op de afdeling, onderhuidse emoties en onuitgesproken kwesties die voor anderen onopgemerkt blijven, worden voor hsp’s na verloop van tijd bijna ondraaglijk. Bij hsp’s werkt dat soort ‘prikkels’ sneller op de zenuwen.

‘Ik heb werk waarbij ik me heel goed moet concentreren’, zegt een vrouwelijke werknemer op www.gevoeligheidalskracht.nl. ‘Dat lukt me vaak niet als collega’s om me heen zitten te praten of bellen. Daarom ga ik als het even kan op een rustige plek zitten, weg van de menigte. Dit wordt me niet in dank afgenomen.’

Hsp’s weten ook niet altijd hoe ze moeten omgaan met het verschil tussen wat mensen zeggen en de signalen die ze op hun innerlijke radarscherm registreren. In hun onderbuik voelen ze wat er werkelijk leeft of speelt. Ze doen een onbeholpen poging om hun gevoelens bespreekbaar te maken, of houden hun mond en lijden in stilte. Hsp’s raken in de problemen als zij hun gevoeligheid niet accepteren of zich te veel moeten aanpassen. Omdat veel signalen niet door anderen worden opgemerkt, voelen ze zich eenzaam en onbegrepen.

Daar komt bij dat veel mensen niet eens wéten dat ze hooggevoelig zijn. Maak dus niet te snel opmerkingen als ‘dat verbeeld je je maar’ of ‘dat gaat vanzelf wel weer over’. Neem de signalen van een hsp serieus. Grote kans dat u een sluimerend conflict op uw afdeling in de kiem kunt smoren of een naderend zakelijk fiasco voor kunt zijn.

Bied afwisseling
Vaak hebben hsp’s een artistiek, adviserend of dienstverlenend beroep waarin hun sociale betrokkenheid, inlevingsvermogen, intuïtie en creativiteit tot uiting kunnen komen. Werk is een hobby, een manier om je passie vorm te geven. Arbeidstechnisch gezien zijn het fijnproevers; bij sleur dendert hun energieniveau in ijltempo naar beneden. Ze verliezen hun interesse als het gaat om alledaagse of routinematige klussen. Maar taakomschrijvingen zijn in organisaties vaak nauw omschreven, terwijl een hsp graag op meer terreinen actief is. Dit kan leiden tot gevoelens van frustratie, ongeduld en onnut.

Om die reden zoeken ze vaak hun heil in tijdelijke klussen of beginnen voor zichzelf, zegt Sjoerd Jan Venneboer, consultant en medeoprichter van Inner Wizard, een netwerkorganisatie voor hooggevoelige young professionals. ‘Carrièretechnisch was het misschien slimmer geweest om een paar jaar bij een multinational te werken, maar dat trek ik niet. Wanneer ik te veel structuur en regeltjes ontmoet, ben ik zo weer weg.’

Sabijn Dullaart, coach en medeoprichter van Inner Wizard: ‘Hsp’s moeten echt ergens voor kunnen gaan, anders worden ze onrustig. Dat zie ik ook bij mijn cliënten. Laten ze dit blijken aan hun werkgever, dan worden ze nogal eens als lastig of verwend ervaren.’ Jobrotation, niet te vastomlijnde functieomschrijvingen of een baan als ‘vliegende keep’ kunnen voor de nodige afwisseling zorgen.

Tijd voor een time-out
 Ze zijn vaak creatief en gedreven in hun werk. Belangrijk nadeel is dat de emmer eerder ‘vol’ zit met informatie van buitenaf. Regelmatig lummelen en niksen is gezond voor iedereen, maar als je hoog sensitief bent een must om ervoor te zorgen dat je stabiel en uitgerust bent. Ben je dat niet, dan heb je veel meer last van je hoogsensitiviteit. Om die reden zoeken hsp’s op drukke momenten vaak hun toevlucht op het toilet. Volstrekt onnodig; als een hsp dagelijks zo’n twintig minuten de tijd krijgt om even helemaal niks te doen, kan hij de dag veel beter aan. Ook een lunchwandeling kan ervoor zorgen dat hij beter is opgewassen tegen de drukte van alledag.

Ontdek je plekje
Als hsp’s mogen doen waar ze goed in zijn, kunnen ze pas echt hun passie volgen. Vaak is dat heel specialistisch werk, of juist werk op (hoog) conceptueel niveau. Creativiteit en de vrijheid om de boel te verkennen, zijn onmisbaar voor hsp’s. Door te sturen op resultaat in plaats van op het aantal gewerkte uren, blijft de motivatie hoog. Prestatiebeloning in plaats van salaris op basis van gewerkte uren past daar goed bij. In organisaties komen hsp’s pas echt tot hun recht als de situatie hier en daar op hun vermogens wordt aangepast. Dullaart: ‘Bedrijven moeten hooggevoeligen zien als kunstenaars. Gun ze een eigen plaats in de organisatie die ze helemaal zelf kunnen vormgeven.’

Zet ze in bij innovatie
Hsp’s kunnen gemakkelijk buiten de geijkte kaders denken. Laat hen zitting nemen in een denktank, ook als dat niet bij de functie hoort. Venneboer: ‘Neem de industrie. Veel techneuten kunnen niet de vertaalslag maken die bruikbaar is voor de commerciële jongens. Hooggevoeligen wel. In die zin kunnen ze een schakelfunctie vervullen.’

Volgens het teamrollenmodel van Belbin is een team niet een willekeurig stel mensen met verschillende functies, maar een groep personen met ieder een eigen rol die voor de anderen duidelijk is. Teamleden zoeken bewust bepaalde rollen op die hen van nature het beste liggen. In teams kunnen hooggevoeligen waardevol zijn in een teamrol die door Belbin is omschreven als ‘Plant’. Een Plant kenmerkt zich door onorthodoxe ideeën, een grote verbeeldingskracht en intelligentie. Zijn zwakke kant is dat hij weleens onrealistisch is en niet altijd goed tegen kritiek kan. Een teamleider kan de Plant tegen zijn eigen frustraties beschermen en ervoor zorgen dat zijn kwaliteiten goed tot hun recht komen.

Trek tijdig aan de rem
Als hsp’s de smaak te pakken hebben, zijn ze zeer gedreven en perfectionistisch. Uit puur fanatisme trekken ze steeds meer werk naar zich toe. Een andere valkuil is dat sommige hsp’s al jong hebben geleerd zich te schikken naar de omgeving en daardoor moeilijk nee kunnen zeggen. Klachten zoals stress en burn-out kunnen het gevolg zijn. In ‘noodsituaties’ kunnen hsp’s van de ene op de andere dag ‘ontploffen’ en ontslag nemen omdat ze het niet meer trekken. Op tijd ingrijpen en geschikte begeleiding aanbieden kan dit voorkomen.

dinsdag 16 maart 2010

Positieve aspecten van een HSP-er binnen het bedrijf

http://www.christ-riekie.nl/insecten_bestanden/atalanta-kop.jpg
Ik wil graag een artikel met je delen van Daphne.  

In een vorig geplaatst artikel van IntermediairPW heb ik het onderwerp HSP al eens onder de aandacht gebracht. Zelf HSP-er zijnde loop ik toch regelmatig tegen de negatieve gevolgen van deze toch doorgaans positieve eigenschap aan, omdat het simpelweg niet begrepen wordt. Omdat er veel negatieve artikelen bestaan over HSP  en de benaming “hooggevoeligheid” negatieve associaties opwekt, wil ik  graag dit artikel wijden aan de positieve kanten van HSP.

Wat mij doorgaans opvalt als men hoort over het onderwerp “hooggevoeligheid” is dat men direct denkt aan mensen die wat instabiel overkomen, die zeer emotioneel zijn, negatief zijn ingesteld, zeer onzeker zijn en al helemaal niet stressbestendig zijn. Dit beeld komt aan de ene kant, naar mijn mening, doordat men “hooggevoeligheid” niet op de juiste manier interpreteert. Ten tweede omdat veel HSP-ers zelf ook niet zo goed weten hoe ze er mee om moeten gaan. Wat men bij een HSP-er niet moet proberen is hem/haar te veranderen. Dat kan namelijk niet omdat het hier een erfelijke eigenschap betreft.

Bij hooggevoelige mensen is er namelijk sprake van extra “voelsprieten” op het gebied van intuïtie en zintuigen. Dit komt door een andere samenstelling van het zenuwstelsel, de gedachtegang van een HSP-er is daardoor anders. Ik hoop door middel van dit artikel daarin een beter beeld te scheppen.

Kenmerken van HSP-ers zijn dat ze onder andere beschikken over een zeer sterke intuïtie. Organisaties zouden daar veel profijt van kunnen hebben, ze voelen bijvoorbeeld haarfijn aan hoe processen zullen gaan verlopen. Ze zijn namelijk in staat om gemiddeld 8 stappen vooruit te denken. Dit zorgt er aan de andere kant wel regelmatig voor dat ze negatieve reacties terug krijgen omdat anderen die stappen simpelweg nog niet kunnen zien. Achteraf blijkt de analyse echter vaak compleet te kloppen, maar daar wordt verder niet meer over gesproken want het probleem is immers inmiddels al opgelost.

Doordat HSP-ers sterk gevoelsmatig en intuïtief ontwikkeld zijn, zijn ze sterk in bijvoorbeeld het “beoordelen”  van mensen of deze al dan niet betrouwbaar of geschikt zijn voor bepaalde functies. Zou ze zouden dus prima passen in functies als strategisch planner of een functie binnen de marketing. Wat een HSP-er op zijn beurt zichzelf eigen moet maken is de wetenschap dat hij/zij bewust moet zijn van het feit dat ze zoveel stappen vooruit denken. Als ze zich daarvan bewust zijn kunnen ze ervoor zorgen dat ze niet direct alle 8 stappen op tafel gooien maar zich aanpassen aan het tempo van de rest. Dit zorgt ervoor dat negatieve reacties uitblijven en de HSP-er een meer ondersteunende rol kan aannemen waarbinnen hij/zij wel op de toekomstige punten kan sturen.

HSP-ers zien meer waar anderen gewoon niet bij stilstaan. Doordat hun zintuigen beter ontwikkelt zijn horen, zien, ruiken, proeven en voelen ze meer dan de gemiddelde persoon. Dit kan ervoor zorgen dat een HSP-er overvoerd raakt door alle prikkels en vermoeid raakt.  Dit is voor bijvoorbeeld collega’s niet waar te nemen omdat zij al die prikkels minder sterk binnenkrijgen, en daardoor is het lastig uit te leggen. 

Laat ik een voorbeeld geven:
Als er in een ruimte meerdere gesprekken worden gevoerd, de telefoon gaat en de radio staat aan, is de HSP-er onbewust bezig om naast zijn/haar eigen werk ook mee te luisteren met de verschillende gesprekken plus de telefoongesprekken plus de radio. Dit zorgt ervoor dat de HSP-er heel veel informatie binnenkrijgt die helemaal niet nodig is. Doordat een HSP-er dat de hele dag onbewust doet, is hij/zij s avonds compleet uitgeteld. Door te leren zich daar beter voor af te sluiten is hij/zij beter in staat om zijn/haar energie beter te behouden. Als het mij bijvoorbeeld niet helemaal lukt om me af te sluiten gebruik ik m’n ipod of mijn oordoppen die het geluid dempen.

Vanuit werkgeversperspectief kan het belangrijk zijn te weten dat de HSP-er op een andere manier denkt, zodat hier ook beter op ingespeeld kan worden.  Denk bijvoorbeeld aan het terugdringen van zieteverzuim. Een HSP-er hoeft geen andere behandeling dan andere werknemers maar een boodschap kan totaal anders binnen komen bij een HSP-er dan bij de gemiddelde werknemer.
Daar tegenover staat dat in de juiste werkomgeving een HSP-er uitermate flexibel en over het algemeen ook erg loyaal is naar de werkgever. Ze hebben eerder door waar het overgaat dan de gemiddelde medewerker en hebben een betere kijk op details.

Volgens mij heeft iedere organisatie heeft er baat bij om gevoeligheid als kwaliteit te bevorderen, want wie maakt er immers geen keuzes vanuit zijn gevoel? Hoe verlopen sollicitaties over het algemeen en hoe krijg je contact met een belangrijke klant?

maandag 15 maart 2010

De MeyerBriggs Type indicator (MBTI)

http://www.petergeyer.com.au/images/briggs2.jpg   http://www.petergeyer.com.au/images/myers2.jpg 

Katharine Briggs en Isabel Myers ontwikkelden een persoonlijkheidsvragenlijst gebaseerd op de bevindingen van Carl Gustaf Jung die een aantal criteria onderzocht naar het herkennen van een aantal psychologische types. 

De test beschrijft de voorkeuren van iemand op 4 verschillende dimensies. Door de combinatie van de vier voorkeuren komt men tot één van de 16 verschillende persoonlijkheidstypes. 

Deze types zijn te vergelijken met 'archetypen', ze zeggen niet wie je bent wel hoe jij in eerste instantie geneigd bent inwendig en uitwendig te reageren, met andere woorden: waar je voorkeur naartoe gaat. Daarbij is het belangrijk te weten dat er geen goede of slechte types bestaan en dat elke persoonlijkheid waardevol en uniek is. 

Er zijn verschillende toepassingsmogelijkheden voor de MBTI. Vaak wordt deze test gebruikt in bedrijven met het oog op betere communicatie en het oplossen van conflicten. Maar ook voor relatieadvies of individuele ontwikkeling kan de test interessant zijn.

De vier dimensies:
De eerste dimensie (extraversion - introversion)
omschrijft waaruit iemand zijn energie haalt. Een extravert type geeft er de voorkeur aan energie te halen uit de buitenwereld van activiteiten, mensen en dingen. Een introvert type geeft er de voorkeur aan energie te halen uit de innerlijke wereld van gedachten, gevoelens en ideeën.
 
De tweede dimensie (sensing - intuïtion)
beschrijft hoe iemand informatie opneemt. Het gewaarwordend type geeft er de voorkeur aan zich te concentreren op informatie verworven via de vijf zintuigen en op praktische toepassingen. Het intuïtief type geeft er de voorkeur aan zich te concentreren op patronen, verbanden en mogelijke betekenissen.
 
De derde dimensie (thinking - feeling)
beschrijft hoe iemand waardevolle beslissingen neemt. Het denkend type geeft er de voorkeur aan beslissingen te baseren op logica en een objectieve analyse van oorzaak en gevolg. Het voelend type geeft er de voorkeur aan beslissingen te baseren op een waarde-oordeel en houdt daarbij rekening met wat er belangrijk is voor mensen.
 
De vierde dimensie (judging - perceiving)
omschrijft welke levensstijl iemand aanneemt. Het oordelend type houdt van een geplande, georganiseerde levenshouding en gaat probleemoplossend te werk om iets tot een goed eind te brengen. Het opmerkzame type houdt van een fexibele spontane aanpak en geeft er de voorkeur aan alle opties open te houden. Zij anticiperen op onvoorzien veranderingen.
De 16 types
· ISTJ of de plichtsgetrouwe
· ISTP of de technische
· ISFJ of de dienaar
· ISFP of de kunstenaar
· INFJ of de beschermer
· INFP of de idealist
· INTJ of de wetenschapper
· INTP of de denker
· ESTP of de doener
· ESTJ of de bewaker
· ESFP of de performer
· ESFJ of de verzorger
· ENFP of de inspirator
· ENFJ of de gever
· ENTP of de visionair
· ENTJ of de uitvoerder 

dinsdag 9 maart 2010

IK = WIJ

http://www.lazulicoaching.com/images/eva%20zw-w.jpg
Ik wil graag een artikel met je delen van Eva Storm.  Eva is eigenaar van Lazuli Coaching en schrijft regelmatig een artikel over 'anders opvoeden'.

Mijn dochter is héél bang van autoriteit en ik denk dat we dit allemaal op een bepaald niveau wel hebben. In de beleving van kinderen is een autoriteit : ouders, opvoeders, leerkrachten, directies...
Als ik observeer hoe ze daar op school mee omgaat, dan merk ik dat ze al enorm gegroeid is. Toch is er een patroon dat steeds terug op hetzelfde neerkomt en dit komt ook vaak voor bij andere kinderen. Ze houdt haar energie/mening voortdurend in, met als gevolg dat als ze van school komt, ze zeer veel stoom moet afblazen. Soms verwerkt ze dit op de trampoline in de tuin of gaat ze een half uurtje voetballen in de tuin met mij of met haar daddy (en hij was al zo blij dat hij een dochter had, om niet te moeten voetballen :-))

Zo ziet ze dat de leerkracht het soms moeilijk heeft in de klas. Ze ziet zijn goede wil maar merkt ook op dat haar zienswijze helemaal niet strookt met de manier waarop leerkrachten en kinderen maar ook kinderen onderling met elkaar omgaan. Daar zit ze mee. In de school/klas worden straffen uitgedeeld en elke straf die aan iemand gegeven wordt, leidt tot meer lijden in klas. Het is een vicieuze cirkel... en je zit er ofwel middenin of je observeert het van de zijlijn. Zij kiest het laatste. 

Vorige maand moedigde haar leraar haar nog aan om meer haar mening te uiten. Nu stond er laatst in haar heen en weer schriftje : "Sarah doe zo verder, breng je mening nog meer naar buiten." Ik heb eronder geschreven : "Als je belooft om te stoppen met straffen, heb je misschien nog een kans". De volgende dag stond er bij : "OK ik beloof het!". Toen hij haar het schriftje terug gaf zei de leraar: “Sarah, ik straf alleen kinderen die onbeleefd zijn." Natuurlijk is het belangrijk dat we kinderen leren beleefd te zijn. Maar straffen heeft voor iedereen een vieze nasmaak. Als je kinderen op voorhand leert zich verantwoordelijk te gedragen, weten ze dat er altijd een keuze en een gevolg is. Dan hoef je niet te straffen. Maar dit laatste vraagt veel tijd én verantwoordelijkheid vooral van de ouders. En als leerkracht zit je er maar mee. De vicieuze cirkel hé.

In elk geval, toen ik zijn woorden "OK ik beloof het." las, klonk het in mijn hoofd als "mooi, de leraar staat er voor open maar er is een klein detail, met grote gevolgen dat we hier over het hoofd zien!" 

Deze woorden zijn lucht zolang de regels niet voor iedereen binnen de klasmuren gelden. In Sarah haar beleving kan zij haar mening niet uiten als er anderen nog gestraft worden. Als je het voor 1 kind doet, moet je het voor iedereen doen. 

Kinderen die bewust zijn van die dingen voelen niet alleen zichzelf aan maar ook de ander m.a.w. IK = WIJ. Voor hen is een opmerking tegen iemand in klas ook een opmerking tegen hen. Het individuele bewustzijn is even belangrijk als het groepsbewustzijn. Deze kinderen hebben een hoger EQ (emotionele intelligentie) en/of zijn hoogbewust/hooggevoelig, voelen "veel meer" aan ! 
Dit is een gave die regelmatig door velen weggewuifd wordt. Zinnen als : “We gaan toch niet overdrijven…; Al dat hoogsensitief gedoe…; Dat kan niet…; We gaan toch niet zweven…; Je denkt dat maar…; Je kan het niet logisch verklaren of "BEWIJZEN" dus het is niet waar… “

Wel dat is het hem juist JE VOELT HET en als je iets voelt dan kan je daar niet over liegen. Als iemand hoofdpijn heeft, kan je niet zeggen dat het ingebeeld is. Kan je bewijzen dat iemand geen hoofdpijn heeft ? Kan je bewijzen dat iemand liefde voelt of verdrietig is? 

Veel coachingsgesprekken met kinderen gaan hierover. En ik merk dat kinderen 3 manieren hebben om hiermee om te gaan al naargelang hun lessen en/of taak op aarde.
1. Kinderen die hiervan niet bewust zijn en ervan uitgaan dat de wereld zo in mekaar zit. Het aanvaarden op uiterlijk niveau en het zich minder aantrekken. Deze kinderen komen niet voor coaching tenzij ze leerproblemen of gedragsproblemen vertonen.
2. Kinderen die er zich van bewust zijn en geen onrechtvaardigheid verdragen. Ze koken van woede als ze ermee in aanraking komen en weten bijgevolg niet wat ze met die enorme kracht aan energie moeten doen als die vrij komt. Sommigen worden agressief tegenover de buitenwereld, pijnigen zichzelf of moeten naar buiten om af te koelen. Deze kinderen, jongeren, volwassenen zijn zich bewust van hun grote kracht. Dit zijn de zogenaamde indigo kinderen. Ze gaan er als een bulldozer tegenaan. De oude bestaande structuren worden hard ingesmeten met alle kracht die ze in zich hebben. Zij hebben woordwisselingen, staan op en slaan met hun vuist op tafel, ze nemen niet deel aan het hypocriete spel dat ze helemaal doorzien. Deze kinderen/jongeren treden hard op want hun collectieve overtuiging is : “Als je van mij respect wenst, dan moet je dat verdienen ! Punt uit ! “
Gevolg : Mensen die de oude machtsstructuur willen behouden, zullen trachten deze kinderen te kleineren, (klein te houden) zodat deze kinderen zich machteloos voelen. De pijn die ze ervaren bevindt zich op het mentale, emotionele niveau maar vooral ook op het spirituele niveau ! Ik coach deze kinderen, volwassenen op deze verschillende niveaus zodat ze leren hun kracht te behouden maar anders te gebruiken. Deze kinderen verdienen alle respect en hebben veel nood aan bewustzijnsgesprekken. Tenslotte zijn zij diegene die het pad zullen voorbereiden voor de kinderen die hieronder beschreven worden.

3. Kinderen die overgevoelig zijn en zich héél erg bewust zijn van de patronen/energie in hun omgeving. Zij hebben een kristalachtige energie. In plaats van op te komen, lawaai en chaos te scheppen zullen zij eerder geneigd zijn om weg te kwijnen in een hoekje en te wachten tot de situatie overgaat. Als harde geluiden zoals een stemverheffing, visuele dingen zoals kleur, gezichtsuitdrukkingen en gevoel overweldigend zijn, gaan ze wegvluchten. Zij worden in extreme gevallen direct ziek : 39 graden koorts, enorme buikpijn, stoppen met eten. Zij kunnen enkel zichzelf zijn als de mensen in hun omgeving op een respectvolle en onvoorwaardelijke manier met elkaar omgaan. Gevolg : als de omgeving niet veilig aanvoelt, zullen zij niet deelnemen. Het geeft hen een machteloos gevoel want anderen verstaan het niet, het gaat immers maar over een detail ! Ik coach hen om te leren hun kwetsbaarheid in te zetten als kracht, want zij zijn leidersfiguren waar we echt iets kunnen van leren.

Beide soorten kinderen zijn zeer gevoelig op het vlak van respect, rechtvaardigheid, eerlijkheid, intenties.... maar uiten hun ongenoegen elk op een andere manier. Het zou best kunnen, beste lezer, dat jij jezelf hierin terug vindt. Indien je wenst kan je meer inzichten opdoen in de cursus “coach je kind”, want daar ga ik hier nog dieper op in.

Ik vroeg Sarah nog : "Jij wordt toch nooit gestraft, waarom geef je dan toch je mening niet?" " Nee mammie, dat kan ik niet. Wat wil je dat ik zeg? Dat die jongen uit mijn klas een speelgoedje krijgt als hij goed geleerd heeft en anders niet. Stel je voor dat ik aan de leraar zeg dat ik niet meer wil leren omdat ik geen speelgoedje krijg. Trouwens dat speelgoedje interesseert me niet. Het is gewoon niet eerlijk en manipulatief. Als ik dat zou zeggen, word ik gestraft. En daarbij dan kwets ik ook de leraar want hij weet gewoon niet hoe het anders kan, hij doet zo zijn best voor iedereen."

Vanuit mijn ervaring kan ik je wel vertellen dat wanneer ze haar mening wél geeft, dit zeer doordacht is, soms scherp als een mes, op een dwingende manier verteld met ogen die je diep raken en tegelijkertijd met veel liefde en diepgaand respect. Meestal slik ik er even bij...en zonder dat ik het besef coacht zij mij naar het volgende niveau in mijn bewustzijn. Ik heb al zoveel geleerd van haar door te LUISTEREN en open te staan...

Met Lazuli groeten
Eva Storm,
Lazuli-Coach

Als in Azië een boom omvalt, en niemand was erbij, is dit dan ook echt gebeurd !
m.a.w. als iemand hooggevoelig is, maar iemand anders kan dit niet vatten, is het dan waarheid of niet ?

zondag 7 maart 2010

Dr Ted Zeff

http://www.altamira-becht.nl/images/boek/9789069637716_Zeff_Werkboek_voor_hoog_sensitieve_personencafcc5.jpg

Na zijn succesvolle Overlevingsgids voor Hoog Sensitieve Personen (inmiddels 3de druk) komt Ted Zeff nu met het Werkboek voor Hoog Sensitieve Personen. In de vorm van 52 weekprogramma's biedt hij een schat aan tips, trucs en oefeningen die HSP's kunnen gebruiken om de innerlijke rust te vinden die ze nodig hebben. Per week staat één aspect van overstimulatie centraal, zoals dat voorkomt in het dagelijks leven, bijvoorbeeld bij:

- het plannen van activiteiten en afspraken;

- het omgaan met voeding;

- het op peil houden van de lichamelijke conditie;

- het onderhouden van relaties en nog veel meer.

Levendige voorbeelden en praktische oefeningen helpen HSP's om op een eenvoudige maar doeltreffende manier hun leefstijl aan te passen.

Ted Zeff studeerde psychologie aan het California Institute of Integral Studies in San Francisco. Hij houdt zich dagelijks bezig met het begeleiden van HSP's.

donderdag 4 maart 2010

Zenuwstelsel en zintuigen van een HSP'er

Het is een sprookje dat HSP'ers meer of betere zintuigen zouden hebben. Wel is het een feit dat een HSP'er de prikkels anders verwerkt, meer intens.

HSP'ers lijken meer te reageren op de externe prikkels die binnenkomen. Bijvoorbeeld.. een minder gevoelig persoon ziet één belangrijk gegeven op een foto -zijn focuspunt-, de HSP-er ziet alle details op de foto en "beperkt" zich niet tot alleen het focuspunt. Je kunt je voorstellen dat een HSP'er erg veel energie en tijd nodig heeft om alle prikkels te verwerken. Gelukkig is dit gegeven voor een HSP'er iets waar hij vertrouwd mee is, en hij vindt zijn systeem van verwerken ook niet echt lastig. Wat wel lastig kan zijn, is de snelheid van de maatschappij en zijn de oordelen van anderen. Het schijnt dat juist anderen vaak degene zijn die last van hebben van de verwerkingstijd waardoor de HSP'er het gevoel krijgt anders, apart, vreemd of soms zelfs gek te zijn.


Onderstaande foto's geven je een impressie van de waarnemingsverschillen tussen die van een HSP'er en een niet-HSP'er wanneer zij de waterzuilen in deze tuin bekijken. De groene planten in de tuin linksachter zijn voor de HSP'er net zo aanwezig als de waterzuilen. Door het veelal goede geheugen van de HSP'er, zal hij je later kunnen vertellen dat in de tuin achteraan een bak staat met groene planten, terwijl dit bij de niet-HSP'er totaal onbekend is. Wanneer de groene planten vervangen zouden worden door rode bloemen, is het de HSP'er die de tuinman direct complimenteert met deze mooie bloemen.

 

 


Waar net zo (onplezierig) heftig op gereageerd kan worden zijn de Interne prikkels, prikkels zoals honger ervaren, reacties op aanrakingen en energieën. Sommige HSP-ers zijn erg (over)gevoelig voor één bepaalde prikkelsoort, terwijl anderen voor ongeveer alles een "allergie" hebben opgebouwd.

Men kan kort door de bocht zeggen dat er in de hersenen twee soorten systemen werkzaam zijn. Eén systeem zorgt dat mens actief op zoek kan gaan naar uitdagingen en antwoorden, waardoor de nieuwsgierigheid bevredigd wordt. Het andere systeem zorgt dat we behoudend zijn. Dit geldt voor alle mensen in het algemeen. Voor een HSP'er zijn beide systemen gevoeliger afgesteld.


Voor een HSP-er geldt dat wanneer hij in de zelfde situatie, op hetzelfde moment met een niet-HSP-er is, er voor hem meer zal gebeuren en sneller overprikkeld zal raken.

woensdag 3 maart 2010

Wat betekent het dat je hooggevoelig bent?

http://www.refdag.nl/media/foto/2008/55933-a.jpg

Zoals sommige mensen intelligenter zijn dan anderen, zo zijn sommigen gevoeliger dan anderen.  Iemand die zeer gevoelig is noemen we ‘Hooggevoelig’ of ook wel HSP, ‘Highly Sensitive Person’.

Elaine Aron is de grondlegster van het begrip HSP.
Elaine Aron was een gevoelig kind. Ze voelde zich anders dan de anderen en dacht dat er iets grondig mis was met haar.
Elaine slaagde aan de University of California in Berkely.  Ze behaalde haar M.A. aan de York University in Toronto en haar Ph.D. aan de Pacific Graduate Institute in Santa Barbara.  Nadien volgde ze tevens nog een opleiding aan het Jung Institute in San Fransisco.
Gezien haar eigen gevoeligheid en de ervaringen in haar jeugd heeft zij zich - als psychotherapeut, klinisch psychologe en universitair docente - inmiddels gespecialiseerd in hooggevoeligheid.  Vanuit haar wetenschappelijk onderzoek en haar ervaringen als therapeut heeft zij meerdere boeken geschreven over Hooggevoeligheid of HSP (Highly Sensitive Person).
Naast haar vele boeken, schreef Elaine Aron meerdere artikels in academische bladen, over het thema hooggevoeligheid en tevens over de sociale psychologie van hechte relaties.  Zowel in New York als in San Fransisco heeft ze een psychotherapiepraktijk.  Zij blijft schrijven, wetenschappelijk onderzoek doen, publieke lezingen en workshops houden zo vaak als haar hooggevoelige aard haar toelaat.


Een HSP is meer dan gemiddeld gevoelig voor indrukken en prikkels en merkt meer signalen en details op.  Alle indrukken worden uitgebreider en intensiever gefilterd dan bij de gemiddelde mens.  Wat anderen normaal vinden zoals mensenmassa’s of harde muziek, kan voor HSP’s al snel te veel zijn; zij raken dan overprikkeld door letterlijk een teveel aan (sterke) prikkels.
Hooggevoeligheid is een eigenschap van het zenuwstelsel in combinatie met de hersenen.  Ongeveer 20% van de bevolking is hooggevoelig.  Het is waarschijnlijk een erfelijke eigenschap, die evenveel voorkomt onder mannen als vrouwen.
Zoals elke eigenschap gaat hooggevoeligheid gepaard met zowel positieve kanten als valkuilen.  


Kenmerken van HSP’s zijn onder meer:
  • Nemen gedetailleerder, subtieler en intenser waar
  • Zijn erg gevoelig voor prikkels van buitenaf; vaak voelen HSP’s zich hierdoor niet op hun gemak
  • Hebben meer moeite en meer tijd nodig om indrukken te verwerken
  • Hebben een diep en rijk innerlijk leven; dromen, fantaseren en overwegen veel
  • Voelen stemmingen en sferen goed aan
  • Worden meer dan gemiddeld geroerd door natuur, kunst en muziek
  • Eigen emoties en emoties van anderen worden intenser ervaren
  • Hebben moeite met planning en het verkrijgen van structuur
  • Kunnen verlegen overkomen maar zijn dat veelal niet
  • Zijn vaak plichtsgetrouw en perfectionistisch
  • Functioneren minder goed als ze geobserveerd of geëvalueerd worden
  • Zijn vaak zorgzaam en anticiperend op behoeften van anderen; moeite om grenzen aan te geven
  • Hebben relatief meer en sneller last van stress, spanning en fysieke klachten zoals hoofdpijn, allergieën, maag/darmklachten, chronische vermoeidheid etc.
  • Lopen groter risico op stemmingswisselingen, depressiviteit, angsten en verslavingen


Er zijn globaal genomen twee soorten HSP’s:  
  • De grootste groep, zo’n 70%, is van nature rustig en meer introvert.  Zij voelen zich prettig bij een redelijk gelijkmatig leven met weinig risico’s.  
  • Het andere deel, ongeveer 30% van de HSP’s, heeft juist behoefte aan nieuwe ervaringen en spanning en is meer extravert.  Zij worden ook wel HSS genoemd, ‘High Sensation Seekers’.  Zij zijn enerzijds snel verveeld en op zoek naar uitdaging, maar raken anderzijds snel overbelast.  Zij leven als het ware met één voet op de rem en één voet op het gaspedaal.

Hooggevoeligheid kan sterk van invloed zijn op werk, het persoonlijk leven en relaties. Het is een eigenschap die in onze hectische, westerse maatschappij, waar de nadruk ligt op verstand en ratio, niet erg wordt gewaardeerd.  Veel hooggevoelige mensen ervaren in eerste instantie dan ook last van hun eigenschap, en vragen zich af wat er mis is met hen. Zij hebben de neiging zichzelf te willen veranderen, en hun eigenheid te onderdrukken of negeren.

Door het bewust worden en accepteren van de eigen hooggevoeligheid kan deze echter van een valkuil en een last, tot een kwaliteit en een gave worden.
Daarvoor is het onder andere belangrijk om goed te leren aarden, grenzen te stellen, de innerlijke kracht te versterken en een juiste balans te vinden tussen activiteit en rust.
Tools, ondersteuning en behandeling die wij binnen Tremellin© Centrum voor Hooggevoeligheid aanbieden.