Hooggevoeligheid - HSP

Ik ben hoogsensitief Graag klikken op groot scherm om de video te bekijken. Bron: Klasse.be

Echtscheiding is meestal een pijnlijk onderwerp—hoewel voor sommige mensen een scheiding aanleiding tot vreugde is. Maar als het pijn doet, doet het waarschijnlijk meer pijn als je een HSP bent. Dit is ongetwijfeld waarom ik het schrijven hierover gedurende veertien jaar heb vermeden. Hoe kan ik mogelijkerwijs helpen? Ook is iedere scheiding zo verschillend dat het moeilijk is iets te zeggen dat in zijn algemeenheid waar is. Maar ik zal het proberen. Scheiding kan soms erger zijn dan het overlijden van een echtgenoot. Wellicht is tegen de tijd dat je gaat scheiden de liefde voorbij, maar er is sprake van een andere pijn. Je kunt je een mislukkeling voelen in het huwelijk of tenminste in het kiezen van een goede partner. Je bent teleurgesteld in jezelf, in de ander of in beiden. Je bent misschien boos, of zelfs woedend – zeer kwellend voor een HSP. Je bent bang voor de toekomst op een heel andere manier dan na het overlijden van een echtgenoot—met name ben je ba...

Ilse Van den Daele is auteur van het boek “Mijn kind is hoogsensitief” (Lannoo). ‘ Hooggevoeligheid’, vinden we niet een ‘probleem’ uit?  Ilse Van den Daele: “Hooggevoeligheid is geen ziekte, afwijking of stoornis. Je kan dus officieel niet over een ‘diagnose’ spreken. Het is een temperament, een persoonlijkheidskenmerk, gelinkt aan een sterker ontwikkeld centraal zenuwstelsel. Het is een basistoestand, een manier van ‘zijn’. Dat kan je niet zomaar ‘behandelen’ en al zeker niet weg krijgen. Hooggevoelig zijn is op zich geen probleem. Maar als je een hooggevoelig kind niet ondersteunt in zijn manier van ‘zijn’, komen er vaak (gedrags)problemen. Je kind krijgt een probleem met zijn zelfwaarde en een gebrek aan basisveiligheid, dat zo ontzettend belangrijk is voor hooggevoelige kinderen. Het is alsof het kind nooit goed kan doen in de ogen van de ouders of van de directe omgeving. Daardoor verliest het zijn eigen identiteit.” Kleven we zo niet...

Hooggevoelige mensen moeten zich een plaats zien te verwerven in werk (en de rest van de maatschappij) die recht doet aan hun gevoeligheid. Dat is vaak een zoektocht. Het komt neer op onderzoeken hoe en waar positieve eigenschappen tot hun recht kunnen komen. Inzicht in leerstijl , werkstijl en persoonlijkheidstype kan hierbij helpen. Dit inzicht kan ook managers, teamleiders en andere bazen helpen hooggevoelige mensen een juiste plek binnen een organisatie te geven.   Leerstijl De psycholoog Kolb onderscheidt vier typen leerstijlen : De bezinner kijkt hoe anderen een probleem aanpakken en denkt eerst na voordat hij iets doet. Hij ziet veel oplossingen, omdat hij een probleem vanuit veel standpunten kan bekijken. Daardoor neemt hij beslissingen soms traag. De denker is goed in logisch denken en redeneren. Hij probeert algemene regels te ontdekken en leert het liefst uit boeken. Het is belangrijker dat ideeën logisch zijn, dan dat ze prakt...

Rond hoogbegaafdheid heersen er veel mythen. Velen gaan er van uit dat hoogbegaafden wonderkinderen zijn. Dat ze alles kunnen, dat ze altijd hoge resultaten halen op school, dat ze nooit problemen hebben enzovoort.  Vaak denkt men bij hoogbegaafden ook al vlug aan een stereotiepe nerd of Einstein .  De realiteit is echter anders: hoogbegaafden zijn een risicogroep. Als men hen niet voldoende begeleidt en stimuleert, kunnen ze hun motivatie verliezen. Met als gevolg dat ze kunnen gaan onderpresteren en allerlei andere negatieve gevolgen ervaren.  Hoogbegaafden kunnen ook niet alles even goed, niet op alle vlakken zijn ze even snel en ze moeten ook inspanningen leveren om te presteren. De ene hoogbegaafde kan een aanleg hebben voor wiskunde maar ondertussen slecht presteren in taalvakken .  Hoogbegaafden blinken vaak enkel uit in hun interessegebieden.  Soms wordt er ook van uitgegaan dat hoogbegaafden veel dezelfde pers...

‘Wil je de wereld veranderen, begin dan bij jezelf.’ Gandhi Tijdens de HSP-ontmoetingsdagen die ik op Mallorca organiseer leer ik de deelnemers handvatten ter vergroting van de persoonlijke autonomie. Voor een HSP’er betekent persoonlijke autonomie –ook wel persoonlijk leiderschap genoemd- in de eerste plaats dat hij zijn sensibiliteit goed leert kennen en beheersen. Zolang je je (over)gevoeligheid beleeft als een last, als een problem of als een pijnpunt, ben je niet vrij maar is je gevoeligheid je de baas. Pas wanneer je je gevoeligheid een plek hebt kunnen geven en je er blij mee bent omdat je er het positieve van inziet, kun je zeggen dat je op weg bent naar je persoonlijk leiderschap. Laten we wel zijn, de weg naar innerlijke vrijheid is geen snelle of gemakkelijke weg. Het is een lang en kronkelend pad met talloze hindernissen. Het is een weg waarop je jezelf voortdurend tegenkomt, je jezelf voortdurend moet observeren, je jezelf bij moet sturen en w...

  Door ( bv ), 15/08/2011 - 10u10 'Natúúrlijk is het moeilijk. Hoe zouden gewone mensen het vinden om in een kantoor te zitten met allemaal mongooltjes?' Wie een IQ heeft van 130 of meer, mag zich hoogbegaafd noemen. Dat is niet extreem uitzonderlijk: twee procent van de bevolking hoort bij de club. Het kan prettig zijn om slimmer te zijn dan de rest van je straat, maar het is ook moeilijk. Een handicap, soms. Een bron van lijden. En een taboe. Zélfs in de kenniseconomie: zonder hoogbegaafden geen innovatie, dé sleutel van onze economische toekomst, maar dan moeten ze wel herkend, erkend en gewaardeerd worden. En dat worden ze niet: naar schatting een derde van alle hoogbegaafden zou niet op een passende werkplek zitten. Laura: 'Mijn baas mag het niet weten' Voor Laura (30) is de arbeidsmarkt een mijnenveld. Haar baas en collega's weten niet dat ze hoogbegaafd is, du...

Bron: hooggevoeligisnietraar.blogspot.com ‘Ik draaf vaak door en ben dan niet te stoppen. Dan heb ik ergens mijn zinnen op gezet, en rust ik niet voor ik het ook heb. En vervolgens komt vaak de spijt. Is dit soort impulsieve gedrag wel normaal voor een HSP’er?’ Met deze vraag verscheen Nuria op haar eerste consult. Ze is niet de eerste die bij me komt met een vraag over impulsiviteit, en zo op het eerste gezicht lijken impulsief gedrag en hooggevoeligheid niet bij elkaar te passen. Sterker nog, het lijkt zelfs met elkaar in tegenspraak. Laten we eens kijken hoe het zit. Aan de ene kant hebben we te maken met het beeld van de HSP’er die erg lang nodig heeft voor hij zover is dat hij een beslissing kan nemen. Dat komt dan doordat hij zo’n enorme hoeveelheid sensoriale informatie binnenkrijgt dat hij door de bomen het bos niet meer kan zien en blokkeert. Het enige wat hij in zo’n geval kan doen is zich terugtrekken, rusten, een eind gaan lopen of iets dergelijks om...

Kinderen horen te spelen en te ravotten dat het een lieve lust is. En dat ze af en toe wat druk zijn, zien we met liefde door de vingers. Toch lijken zij die het vaak iets té bont maken en aan stilzitten een broertje dood hebben, steeds sneller het etiket ADHD opgekleefd te krijgen. En dat lang niet altijd terecht, zo blijkt. Wie z'n peuter of kleuter energiek door het leven ziet huppelen, omschrijf...

Mooie samenvatting door Dirk Wynen, over wat HSP nu eigenlijk is Hsp slaat in principe (per definitie) op: met één of meerdere zintuigen gevoeliger zijn in waarneming (intensiteit) voor indrukken en prikkels van de buitenwereld, zoals geluid, licht, geuren, smaak, (huid-)gevoeligheid, en bvb ook: voeding, medicatie, temperatuur, allerlei stimuli, pijn, aanrakingen (bvb ook ivm kleding), ... Hsp’rs hebben een zintuiglijk verwerkende gevoeligheid , in dat opzicht dat hun hersenen en lichaam alles intenser, subtieler en gedetailleerder waarnemen en verwerken, dit laatste soms ook wat trager...  Het is dus een (aangeboren) karakter-eigenschap, in veel mogelijke gradaties of nivo’s. Elke hsp heeft verschillende eigenschappen, beleeft z’n hsp-zijn op een eigen, individuele manier. Enkele secundaire (mogelijke) kenmerken: energetisch meer gevoelig betr. het aanvoelen/overnemen van emoties en stemmingen, zich vrij veel aanpassen, het moeilijk trekken van grenzen, zo...

Een recent uitgebracht Brits onderzoek meldt dat werknemers eigenlijk veel te lang wachten met  vrije dagen opnemen . Bijna een kwart van de respondenten bleek zo overwerkt dat ze elke paar weken snakte naar een vakantie. Toch nam slechts één op de vijf werknemers elke twee maanden vrij. 44 procent werkte zelfs een halfjaar door zonder ook maar één dag vrij te nemen. Eigenlijk zou je als werknemer elke 62 dagen een korte break moeten nemen , zo concludeerden de onderzoekers. Dit zou je energie op peil houden, je prestaties verbeteren en het risico op stress, oververmoeidheid of burn-out verminderen. Er is in essentie niks mis met lekker hard werken . Het geeft je plezier, voldoening ook. Maar constant doorjakkeren kan op den duur problemen geven. Je kunt je misschien minder goed concentreren dan voorheen. Je gaat meer fouten maken. Je wordt kribbiger naar collega’s of je lief. En die symptomen kunnen  op hun beurt weer andere problemen veroorzaken. Met je gezo...

We zijn onze band verloren met het wilde, intuïtieve en vrije. Net zoals we de band met de natuur zijn verloren. Door meer kennis, zelfinzicht en contact met de natuur kunnen we weer groeien en bloeien en herstel de band met onze inspiratie, inzicht, creativiteit en doorzettingsvermogen. De maatschappij kan je als mens helemaal de vernieling in helpen, zeker wanneer die niet omgaat met hoge gevoeligheid. En dat is meestal het geval, want de maatschappij is gericht op krachtig mannelijke energie, waarbij in het keurslijf lopen en de dingen doen die iedereen doet op de manier zoals iedereen ze doet, het belangrijkste lijkt te zijn. Net als presteren, nooit tevreden zijn, alsmaar meer willen en krampachtig vasthouden aan de illusie van zekerheid. Je komt überhaupt niet toe aan jezelf en aan het ontwikkelen van je eigen, vrije leven. Je hebt geen tijd voor diepgaande bewustwording en nog minder om goed te zorgen voor jezelf. Mensen die korter bij de natuur staan en ook een ...

  Als met je ogen knipperen pijn doet en je het gevoel hebt dat er iemand van binnenuit in je schedel met een hamer staat te zwaaien, ja, dan is het tijd voor een pijnstiller. Hoofdpijn is behoorlijk lastig, zeker op school wanneer je je over het algemeen goed moet kunnen concentreren. Maar scholieren slikken veel te veel paracetamol op school en dus komen er maatregelen.  Af en toe een pijnstiller vragen omdat je last hebt van je hoofd, daar zullen weinig scholen moeilijk over doen. Maar steeds meer scholieren komen steeds vaker een paracetamol ophalen. De regionale GGD’s waarschuwen de scholen en dus zal er strenger omgegaan worden met het verstrekken van deze pijnstiller. Landelijk is hier al een regeling voor maar specifiek voor scholen in Rotterdam, Drenthe, Groningen, Friesland en Utrecht zal er extra aandacht komen voor dit probleem. Het probleem is namelijk niet dat jongeren zo gestrest zijn maar ze h...