Hooggevoeligheid - HSP

Ik heb veel aan mijn hoofd. Dankzij mijn hoofd onthoud ik namelijk wat ik allemaal nog te doen heb, aan wie ik nog moet denken en bedenk ik hoe ik het vandaag ga aanpakken met die ‘to do’ lijst. Zonder mijn hoofd zou ik nergens zijn, alhoewel… “Wacht, ik ben even aan het nadenken” zeg ik tegen mijn zoon die mij wat wil laten zien. “Nu even niet, ik moet dit eerst afmaken”, zeg ik tegen mijn man die mij iets vraagt. We zijn samen thuis, toch ben ik niet erg aanwezig. Ik zit in mijn hoofd, omdat ik veel aan mijn hoofd heb. In letterlijke en in figuurlijke zin.   Veel Ik ben natuurlijk niet de enige. Ouders hebben in onze tijd vaak veel aan hun hoofd. En hebben daarbij ook hun hoofd nodig. Zeker als je beiden werkt en je kinderen hebt. Je hebt je eigen agenda, die van je werk, die van je partner en die van je kinderen om rekening mee te houden. Om 17:00 heeft Bart pianoles en om 18:00 moet Eva bij tennis zijn. Ergens moet er ook nog gegeten worden. Er valt zoveel ...

Artikel DOOR  ANNEMIEKE NIEBORG     GEZOND EN BLIJ 6 JANUARI 2016   Als je kind huilt, dan is de eerste ingeving vaak om hem of haar er vanaf te helpen. Huilen is voor velen een lastige emotie. Opvallend is dat onze eerste neiging is om het huilen te laten stoppen. ZSM. Want; als de tranen weg zijn, is het verdriet over. Toch? Gisteren zat ik met wat mensen in een speeltuin. Waar gehakt worden, vallen spaanders en waar gespeeld wordt, vallen tranen. Het viel me op dat veel ouders hun kinderen probeerden te troosten, door ze op te laten houden met huilen. ‘Niet zo huilen meisje, zo erg is het niet’. ‘Huil maar niet, het is zo weer over’. ‘Nou niet zo piepen hoor, dat is nergens voor nodig’. En inderdaad; de huilende kinderen hadden ook bepaald geen schokkende dingen meegemaakt. Het ging om het gebruikelijke stoten van knieën, schrikken van een ander kind en afgepakt speelgoed. Huilen is voor doetjes? Kinderen die veel en vaak huilen zijn niet metee...

Hooggevoelig  We zijn allemaal gelijk als het op gevoel en intuïtie aankomt.De ene mens is gevoeliger dan de andere mens.Daarom weten we ook wat gevoel is en hoe het voelt.HSP-ers zijn extra gevoelig voor prikkels en gevoel van buitenaf.Het komt binnen als een extra stoot energie die vermoeiend kan zijn.Zeker als je nog moet leren ontdekken wat van jezelf of de ander is, of niet.  Ieder mens bezit waarnemingsvermogens via zintuigen, een hooggevoelige bezit extra diepe en intense waarnemingsvermogen omdat hun zintuigen extra prikkels oppakt. Zo kan men energieën zien die met blote aardse oog niet zichtbaar is, energie van anderen aanvoelen die je ‘’wakker’’ maakt dat deze verborgen problemen heeft en zelfs ontkent omdat men het niet wilt inzien, wat weer een gevoel van onzekerheid mee kan geven omdat intuïtie niet liegt. Er ontstaat dan als het ware een extra stimulans om te ontdekken waarom de ander ontkent en liegt omdat eerlijk –en openheid van groot bel...

Vandaag een hele leuke blog posting van de Amsterdamse Annabella van haar Blog: http://annabellal.wordpress.com/over-mij/   Posted on 9 december 2012   Iedereen heeft voelsprieten. Het kan er één zijn of twee, drie, vier, vijf. Ik roep altijd ik heb geen twee voelsprieten, maar ik heb vier voelsprieten. Voor mij staan twee voelsprieten gelijk aan twee oren, twee ogen, twee armen, twee benen en ga zo maar door. Sinds een aantal jaar weet ik dat ik hooggevoelig ben. In het begin dat ik het wist vond ik het heel stoer om hooggevoelig te zijn. Ik wilde er alles over weten en was er heel erg mee bezig. In plaats van met twee benen op de grond was ik met twee voelsprieten in de wolken Nu heb ik geaccepteerd dat ik een HSP-er ben, maar vind het lang niet altijd prettig om het te zijn. Zo sprak ik gisteravond via instagramm iemand die ook HSP-er is en zij ervaart de nadelen ervan i.p.v. de voordelen. Nu ben ik gelukkig wel zo...

"Labeling a child as mentally ill is stigmatization, not diagnosis. Giving a child a psychiatric drug is poisoning, not treatment." —Thomas Szasz, Professor of Psychiatry Emeritus & co-founder of CCHR Bron: ccrh

Vandaag deel ik een post door Ann Vandenbossche via haar Blog Mijn leven zoals het ervaren wordt. hooggevoeligheid Verlegenheid is mooi. Hoe veel ik dit ook kan beweren, de bijklank van dit woord is in de maatschappij  jammergenoeg niet altijd positief. Dat hoeft ook geen probleem te zijn, want het gaat om wat jij ervan denkt, niet wat de anderen ervan denken. Als je er zelf 100 procent van overtuigd bent dat dit een mooie eigenschap is met ook positieve kanten, dan kan het je niet meer schelen wat al de anderen er over zeggen.  Aan de andere kant, als je er zelf van overtuigd zou zijn dat het geen mooie eigenschap is, dan zal het ook niets uitmaken als al de anderen je zeggen dat het een mooie eigenschap is. Je bent er toch van overtuigd dat het niet zo is ... Hoe dan ook, vanaf nu heb ik besloten om  het woord verlegenheid en onzekerheid van mijn blog te schrappen.   Het is voor mij een te gecompliceerd woord, waarmee ...

Vandaag deel ik met jullie een mooi filmpje, gemaakt door een jonge HSP meid, die het deelde op het jongeren.hooggevoelig.nl forum.

Mijn naam is Nina en ik hou van de nacht Hoe zal ik verdergaan? Ik kan niet domweg schrijven dat er dit is gebeurd en toen dat en daarna dit en toen weer dat, en dat zo eindeloos doorzeuren. Mijn dagboek moet groeien zoals gedachten groeien, zoals een boom of een beest groeit, zoals het leven zelf groeit. Een boek hoeft toch geen verhaal van a tot z in een rechte lijn te vertellen?  *** *** Nina (9) wordt van school gestuurd, omdat ze een opstel met onzinwoorden schrijft. Ze is blij verlost te zijn van school, waar ze gepest wordt omdat klasgenoten haar raar vinden. Thuis krijgt ze les van haar moeder. Het liefst zit Nina in haar boom, waar ze haar kijk op de wereld en op zichzelf opschrijft in haar dagboek. Als ze de nieuwe buurjongen Michael ziet, wil ze hem leren kennen, maar of ze dat ook durft? In de ik-vorm verteld vanuit Nina, een eigenzinnig dromerig meisje met een levendige fantasie, maar ook een diepzinnige filosofe met een obsessie voor aparte woorden. ...

Drie van de vijf kinderen met ADHD is geholpen met een strikt en op hun persoon toegesneden dieet. Hun aandachtsproblemen en hyperactiviteit nemen dan sterk af of verdwijnen zelfs. Lidy Pelsser promoveert maandag 10 oktober op een studie naar het verband tussen ADHD en voeding. ‘Wetenschappers die nu nog zeggen, na acht studies, dat het onvoldoende bewezen is, houden de vooruitgang tegen.' Begin dit jaar kwam het ADHD-dieet uitgebreid in het nieuws naar aanleiding van een publicatie van Pelsser en collega's in The Lancet . Dat leverde veel reacties op van ouders die liever gisteren dan vandaag wilden starten met het dieet. Ook artsen reageerden erg positief, zegt Pelsser. ‘Zij zien de nadelen van de huidige behandeling, het voorschrijven van Ritalin en gedragstherapie.' Durf te veranderen ‘Vanuit de wetenschap zijn de reacties veel negatiever. Sommige wetenschappers zeggen dat er op basis van de Lancetstudie onvoldoende bewijs is. Dat zou kloppen wanneer...

In Nederland slikken ruim 40.000 kinderen met ADHD, een angststoornis of depressie Ritalin of Prozac, terwijl niet bekend is hoe deze geneesmiddelen inwerken op jonge hersenen. Daarom is onderzoek gestart dat de effecten op het jonge brein moet aantonen. Het is bekend dat Ritalin en Prozac boodschapperstoffen (neurotransmitters) in de hersenen beïnvloeden. Omdat Ritalin dopamine (o.a. betrokken bij concentratie) neutraliseert, blijft die langer actief. Hierdoor kunnen kinderen met ADHD zich beter concentreren. Minder verslavingsgevoelig Het kan zijn dat Ritalin nog andere effecten heeft op met name jonge hersenen. Uit eerder onderzoek is gebleken dat kinderen die zijn behandeld met Ritalin later minder vaak in aanraking komen met politie en justitie. Ook blijken ze minder gevoelig voor verslaving. Wel zouden ze misschien vatbaarder kunnen worden voor angststoornissen en depressies. Twee stud...

Echtscheiding is meestal een pijnlijk onderwerp—hoewel voor sommige mensen een scheiding aanleiding tot vreugde is. Maar als het pijn doet, doet het waarschijnlijk meer pijn als je een HSP bent. Dit is ongetwijfeld waarom ik het schrijven hierover gedurende veertien jaar heb vermeden. Hoe kan ik mogelijkerwijs helpen? Ook is iedere scheiding zo verschillend dat het moeilijk is iets te zeggen dat in zijn algemeenheid waar is. Maar ik zal het proberen. Scheiding kan soms erger zijn dan het overlijden van een echtgenoot. Wellicht is tegen de tijd dat je gaat scheiden de liefde voorbij, maar er is sprake van een andere pijn. Je kunt je een mislukkeling voelen in het huwelijk of tenminste in het kiezen van een goede partner. Je bent teleurgesteld in jezelf, in de ander of in beiden. Je bent misschien boos, of zelfs woedend – zeer kwellend voor een HSP. Je bent bang voor de toekomst op een heel andere manier dan na het overlijden van een echtgenoot—met name ben je ba...

Ilse Van den Daele is auteur van het boek “Mijn kind is hoogsensitief” (Lannoo). ‘ Hooggevoeligheid’, vinden we niet een ‘probleem’ uit?  Ilse Van den Daele: “Hooggevoeligheid is geen ziekte, afwijking of stoornis. Je kan dus officieel niet over een ‘diagnose’ spreken. Het is een temperament, een persoonlijkheidskenmerk, gelinkt aan een sterker ontwikkeld centraal zenuwstelsel. Het is een basistoestand, een manier van ‘zijn’. Dat kan je niet zomaar ‘behandelen’ en al zeker niet weg krijgen. Hooggevoelig zijn is op zich geen probleem. Maar als je een hooggevoelig kind niet ondersteunt in zijn manier van ‘zijn’, komen er vaak (gedrags)problemen. Je kind krijgt een probleem met zijn zelfwaarde en een gebrek aan basisveiligheid, dat zo ontzettend belangrijk is voor hooggevoelige kinderen. Het is alsof het kind nooit goed kan doen in de ogen van de ouders of van de directe omgeving. Daardoor verliest het zijn eigen identiteit.” Kleven we zo niet...

Rond hoogbegaafdheid heersen er veel mythen. Velen gaan er van uit dat hoogbegaafden wonderkinderen zijn. Dat ze alles kunnen, dat ze altijd hoge resultaten halen op school, dat ze nooit problemen hebben enzovoort.  Vaak denkt men bij hoogbegaafden ook al vlug aan een stereotiepe nerd of Einstein .  De realiteit is echter anders: hoogbegaafden zijn een risicogroep. Als men hen niet voldoende begeleidt en stimuleert, kunnen ze hun motivatie verliezen. Met als gevolg dat ze kunnen gaan onderpresteren en allerlei andere negatieve gevolgen ervaren.  Hoogbegaafden kunnen ook niet alles even goed, niet op alle vlakken zijn ze even snel en ze moeten ook inspanningen leveren om te presteren. De ene hoogbegaafde kan een aanleg hebben voor wiskunde maar ondertussen slecht presteren in taalvakken .  Hoogbegaafden blinken vaak enkel uit in hun interessegebieden.  Soms wordt er ook van uitgegaan dat hoogbegaafden veel dezelfde pers...

Kinderen horen te spelen en te ravotten dat het een lieve lust is. En dat ze af en toe wat druk zijn, zien we met liefde door de vingers. Toch lijken zij die het vaak iets té bont maken en aan stilzitten een broertje dood hebben, steeds sneller het etiket ADHD opgekleefd te krijgen. En dat lang niet altijd terecht, zo blijkt. Wie z'n peuter of kleuter energiek door het leven ziet huppelen, omschrijf...

Vannacht werd ik wakker met de gedachte: "Moest de Mannaz School veertig jaar geleden hebben bestaan, dan zou mijn leven er heel anders hebben uitgezien". En dat zou ook zo geweest zijn. Omdat mijn ouders hun dochter een 'goeie opvoeding' wilden geven, stuurden ze mij naar een deftige katholieke nonnenschool.  In die tijd was er nog 1 non die les gaf (en gevreesd werd door de hele school) en hadden we ook een zuster directrice.  Ik werd op school beschouwd als een kwebbelaar en een kwikkelgat.  Zwijgen en stil zitten was niet mijn ding.  Gelukkig hadden we nog nooit gehoord van ADD en ADHD.  Alle kinderen op mijn school waren verschillend, de ene iets stiller dan de rest, de andere wat luider.  De ene was speelser en kon moeilijk stilzitten, de andere een dromer.  Maar we waren allemaal 'normaal'. In het eerste leerjaar stuurde de juf mij regelmatig de speelplaats op met een grote kartonnen tong bengelend aan mijn nek, en mijn mond d...